Bu memlekette yıllardır aynı kibri dinliyoruz.
“Biz asiliz.”
“Bu ülkeyi biz kurduk.”
“Cumhuriyet bizim eserimiz.”
“Ne dersek o olur.”
Peki siz kimsiniz?
Bu topraklarda doğduğu hâlde bu toprağa yabancılaşmış,
Anadolu'yu hiç tanımamış,
Anadolu insanını hep “terbiye edilmesi gereken bir kalabalık” olarak görmüş,
Bu coğrafyayı sevmeden yönetmeye kalkmış bir zümre…
Türk görünümlü ama Anadolu'suz,
Cumhuriyetçi ama halksız,
Laik ama adaletsiz,
Batıcı ama bağımsızlıktan ürken…
Eğer bana tercih sorulacaksa,
Eğer “hangi taraftasın?” denilecekse,
Eğer “bu coğrafyada kiminle yürümek istersin” diye sorulacaksa;
Kürt mü derseniz, Kürt derim.
Çünkü Kürt dediğim;
Bu coğrafyada yüzyıllardır yaşayan,
Aynı cephede ölen,
Aynı ekmeği bölüşen,
Aynı yoksulluğu çeken,
Aynı ezilmişliği paylaşan Anadolu insanıdır.
Benim Kürt dediğim;
Ne emperyalizmin aparatı,
Ne etnik siyaset tüccarı,
Ne haritalarla oynayan küresel aklın figüranı,
Ne de mecliste terörle demlenen(!)
Benim Kürt dediğim;
Diyarbakır'da da, Konya'da da, Sivas'ta da, Van'da da
aynı alın teriyle yaşayan,
aynı devletten adalet bekleyen,
aynı bayrağın altında yükselen insandır.
Asıl sorulması gereken şudur:
Bu ülkeye gerçekten kim yabancı?
Bu topraklara yukarıdan bakan mı?
Anadolu'yu “geri” gören mi?
Kendi halkından utanan mı?
Batı'dan aferin almak için kendi milletini suçlayan mı?
Yoksa bu ülkeyi bütün eksiklerine rağmen sahiplenen,
Devletini emperyalizme karşı savunan,
Onurunu kimliğinin önünde tutan Anadolu insanı mı?
Cumhuriyet bir zümrenin tapulu malı değildir.
Bu ülke bir sınıfın, bir klik grubunun, bir ideolojik aristokrasinin mülkü değildir.
Bu coğrafyanın sahibi;
İsmi Ahmet de olsa,
Mehmet de olsa,
Hasan da olsa,
Azad da olsa
aynı kaderi paylaşanlardır.
O yüzden bugün bana “Kürt mü, onlar mı?” diye sorarsanız,
Tereddütsüz söylerim:
Ben mazlumdan yanayım.
Ben Anadolu'dan yanayım.
Kürt mü derseniz, Kürt derim.
