Tam 3 . yıl dönümünde, acının ve direnişin simgeleştiği bu anlamlı günde, Saadet Partisi İl Kadın Kolları’nın düzenlediği Gazze mitinginde bulundum. Davetleri için kendilerine teşekkür ederim; böylesine önemli, insani ve evrensel ortak vicdanın, unutturulmaya çalışan gündemin nabzını yeniden tuttukları için Allah razı olsun.
Zira çalışmadaki hassasiyet, vefat eden canların ehemmiyeti çok yerinde işlenmişti. Tek tek isimleri yazılmış resimler, oyuncaklar ve aidiyetler bir iplik misali dokunmuştu adeta. Boğaz’ın kıyısında, martıların ve vapur düdüklerinin şahitliğinde serilen bu gerçekler, toplumun vicdanına tokat gibi yerleşti.
Ulusal ve siyasi arenada her gün, her saniye gözümüzde normalleştirilen algı ile unutturulan teorik ve retorik gerçekler kamuoyuna açıkça sunuldu. Hatta bu alçak sistemi meşrulaştıran adımların ifşası ve çözüm notları oldukça pusulavariydi.
İnsani değerlerin parti, din veya ırk meselesi olmadığı; her insanın ortak vicdan ile adaleti ve özgürlüğü öncelemesi gereken ahlakı yeniden perçinlendi.
Mitingin sonunda Filistin renkleriyle Üsküdar semasına bırakılan balonlar, beni en çok etkileyen metaforik zeminlerden biri oldu. Bir çocuğun gülüşünü çalan, onun umutlarına kan damlatan bu zihniyete karşı, gökyüzünde yasaksızca yükselen balonlar adeta özgürlüğün somutlaşmış haliydi yeni dünya düzeninin ve ümmet birliğinin sembolü gibiydi.
Nasıl susulabilirdi ki zaten? Boğaz'ın serin rüzgârı yüzümüze çarparken, gökyüzünde süzülen o renkli balonların ardında bıraktığı sessizlik, aslında binlerce kelimeden daha yüksek sesle haykırıyordu: Vicdan henüz tıkanmamıştı; insanlık hâlâ ellerini gökyüzüne açabiliyordu.
Çünkü zulüm ne kadar sistemli, ne kadar kanıksatılmaya çalışılırsa çalışılsın; bir annenin duası, bir çocuğun düşü ve bir avuç inanmış insanın gayreti, o beton duvarları aşmaya yeter. Üsküdar’dan Gazze’ye uzanan o görünmez köprü, sadece hüzünle değil, yarının aydınlık umutlarıyla örüldü.
Teşekkürler insan kalabilen tüm vicdanlara! Teşekkürler bugün hak ile batılın, beyaz ile siyahın ayrıştığı bu zeminde elif gibi dimdik duran tüm kardeşlerimize! Bu Soykırımı unutursak kanımız kurusun!
Hatice Kübra Özbirinci/TİMETÜRK
