Bugün Türkiye’nin ortasına bizzat serbest piyasanın denetimsiz açıklarıyla örülmüş devasa bir vurgun ağı oturdu. Yaklaşık 18 milyar dolarlık büyüklüğe ulaşan ve yüz binlerce yatırımcıyı mağdur eden bu fon krizi, serbest piyasanın en riskli ve karanlık alanının nasıl suistimal edilebileceğini gözler önüne serdi. Zaten helal dairenin dışına çıkan bu fonlar ve usulsüzlükler, Allah'ın uzak durulmasını emrettiği yollara sapmanın bir cezası olarak yeter de artar bile.
Ancak mesele sadece bununla sınırlı değil; küçük bir elit azınlığın bütün kamusal imtiyazları kendi çıkarlarına çevirmesi, bana Platon’un o kadim uyarısını, yönetimin erdemden kopup bir zenginler çarkına yani oligarşiye dönüşmesini hatırlatıyor.
Sistemi kim kontrol ediyor dersek; kağıt üstünde SPK ve ilgili düzenleyici kurumlar var. Ancak olayın derinliklerine inildikçe karşımıza çıkan tablo teknik bir finansal hatadan ziyade siyasi ve bürokratik bir akrabalık ağı: Eski bakanlar, bakan yardımcısının damatları, iktidar partisinin üst düzey yönetiminden istifa eden isimler ve bu çarkın etrafında kümelenen imtiyazlı zümreler... Öyle ki, milyarlık fon hareketleriyle ilgili iddiaların odağındaki bazı isimlerin mal varlığı artışları, 40 yıllık bir asgari ücretlinin kazancının katbekat ötesine geçti.
Sağı solu yok bu işin; garibanın hakkına girenin sağı solu olmaz! Sol cenahın 560 milyarlık açığı umarsızca savunması vesayetçi bir ahlak zafiyetidir. Sağlı sollu, garibanın tepesindeki akbabalardan farksızsınız! Biri kendini her şeyin sahibi sanan o utanmaz vesayetçi elit, faşist Mussolini artığı; diğeri "Devlet ne gerekirse onu yapar" diyen o Machiavelli kurnazlığı. Pes!
Küçük bir imtiyazlı zümrenin bu manipülasyonlarla servetine servet katması ve krizin faturasının geniş kitlelere kesilmesi, tam da Üstad Cemil Meriç’in o sarsıcı tespitini doğrulamaktadır: "İktidar sahipleri zenginleştikçe, halk fakirleşir; ahlak çökerse devlet çöker."
Peki, bu sistemin defolu olduğunu ne zaman anlayacaklar? Şeffaflıktan uzak, etik değerlerden arındırılmış ve sadece kuralı koyanların zenginleştiği bu vahşi kapitalist çark duvara çarpana kadar mı?
Yazıklar olsun ki imtiyazlarını ülkesinden çok hevasına hizmetkâr kılan o yetkililere! Yazıklar olsun ki milletin hakkını aramak için kürsüye çıkıp and içmiş ama ceplerini doldururken utanmamış o vekillere! Yazıklar olsun ki kalemini adaletsizlikleri aklamak için kullanan yandaş, taraflı kalemlere! Siz kim, dava insanı olmak kim? Allah bu davayı sizlerin şerrinden korusun!
Sizler tam da modern çağın Weber’in tarif ettiği modellerisiniz: Ruh yoksunu uzmanlar, yürek yoksunu zevk insanları... Bu hiçler, kendilerinin daha önce hiç ulaşılmamış bir insanlık düzeyine tırmandıklarını hayal ederler; ne ironi ama!
Dede Korkut'un dediği gibi: Kahpe içeride olursa kapı kilit tutmaz oğul! İşte o hesap; içerideki bu ahlak krizini temizlemeden dışarıya adalet anlatamazsınız.
Hatice Kübra Özbirinci/TİMETÜRK
