Büyük Güçlerin Masasında Kartlarımız Ne?
Bugün iç ve dış siyasetin sıkıştığı dar koridorlarda, toplumsal algıların Carl Schmitt’in "dost-düşman" teorisine göre yönetildiği, ideolojilerin ise Karl Marx’ın ifadesiyle bir camera obscura (ters yüz edilmiş gerçeklik) gibi zihnimizi bulandırdığı bir dönemden geçiyoruz. Adaletli bir vergi dağılımından tutun da günlük siyasi polemiklere kadar pek çok şeyi tartışıyoruz ancak asıl sormamız gereken soru şu: Türkiye küresel masada gerçekten nerede duruyor ve elindeki kartlar ne kadar güçlü?
Rakamların fısıldadığı çıplak gerçeklere bakıldığında, Türkiye’nin geleceğini ipotek altına alan iki temel stratejikı sorunu var: Nüfus yetersizliği ve yüzölçümünün küçüklüğü. Bugün küresel ölçekte emperyal ve post-kolonyal odaklı siyaset üreten devlere baktığımızda, karşımıza çıkan asimetrik tablo ürkütücüdür. Gelin, verileri açıkça masaya koyalım:
ABD: 9 milyon km² yüzölçümünde 340 milyon nüfusa hükmediyor.
Rusya: 17 milyon km² devasa toprağında 150 milyon nüfusu barındırıyor.
Çin: 9 milyon km² alanda 1 milyar 400 milyon insanı mobilize ediyor.
Avrupa Birliği (AB): 7 milyon km² yüzölçümü ve 700 milyon nüfusuyla devasa bir blok oluşturuyor.
Peki ya Türkiye? Yaklaşık 80 milyon nüfusu ve 1 milyon kilometrekareden az yüzölçümüyle bu devlerin yanında stratejik bir zaaf yaşıyor. Bu asimetri, masada pazarlık gücünü doğrudan zayıflatıyor. Bugün AB ile doğrudan bir çatışmaya girmenin faturası, ekonomiyi sarsacak boykotlar ve ağır yaptırımlar olarak karşımıza çıkıyor. Türkiye'nin bu iki temel stratejik sorunu acilen çözmesi gerekiyor ki, Batı karşısına kendi şartlarını dikte edebilecek bir aktör olarak çıkabilsin.
Peki, bu cendereden nasıl çıkılacak? Yüzölçümü ve nüfuz alanı yapay sınırları aşarak nasıl büyütülebilir?
Jeopolitik gerçeklik bize tek bir çıkış yolu gösteriyor: İnançsal ve bölgesel bir entegrasyon, yani İslam potası. İslam ortak paydası altında kurulacak güçlü bir iradeyle, belki bugün Irak ve Suriye gibi komşular Türkiye ile ortak bir kaderde birleşmeyi çoktan kabul edebilirdi. Ancak ne yazık ki bizler; Arap, Kürt ve Türk etnik kimliklerinin dar kalıplarında sıkışıp kaldıkça, bu büyük vizyonu hayata geçirmek imkansızlaşıyor.
Batı bu tehlikenin ve denklemin elbette farkında. İşte tam da bu yüzden, çeyrek asırdır bu coğrafyada "laikliğe dokunmayı" adeta yasaklıyorlar. İslam'a yaklaşılmasını, bu topraklarda yeni bir İslami entegrasyonun temellerinin atılmasını stratejik bir tehdit olarak görüp engelliyorlar. Amaçları, bizi kendi küçük sınırlarımız içinde tutarak yönetilebilir kılmak. Yani "eski sömürgeci reflekslerin modern dünyada yeni yöntemlerle devamı".
Açıkçası bu gömlek artık Türkiye’ye dar geliyor aziz dostlarım. Ümmet kan ağlıyor. Diriliş elzemdir. Bunun için ecdadımızın da Selçuklu’dan Osmanlı’ya 7 asır, bin yıllık tarih boyunca yaşattığı sistem tek çaredir. Yüce Allah iki milletten bahseder: İnananlar ancak kardeştirler. Küfür ise tek millettir. AB kapısından medet ummak, Avrupa insan haklarından medeniyet, hak, hukuk beklemek ve dahi ümmetin namusunu, gözyaşını BM insafına bırakmak bizler için en büyük zillettir. Vesselam, varın gerisini siz düşünün. Arife işaret yeter.
