Gürcistan'ın Acara Bölgesi yavaş yavaş Hıristiyanlaşıyor
Gürcistan 1991'de bağımsızlığını ilan ettiği zaman ilk tanıyan ülkelerden biri Türkiye olmuştu. 1992'de iki ülke arasında ekonomi, eğitim, bilim, kültür ve spor alanlarında dostluk, iyi komşuluk ve işbirliği antlaşması imzalanmıştır. Türkiye bununla kalmayarak ülkenin ekonomik olarak kalkınması için elinden gelen her türlü yardımı yaptı. Ayrıca ordusunu hem eğitti hem de modernize edilmesinde büyük katkı sağladı.
Türkiye Gürcistan'ın stratejik açıdan da değerini Bakü-Tiflis-Ceyhan Petrol Boru Hattı, Doğalgaz Boru Hattı, Bakü-Tiflis-Erzurum Demir Yolu Hattı, İpek Yolu gibi hatlarla olduğundan fazla arttırdı. Özellikle Demir Yolu Hattı, Orta Asya'yı Avrupa'ya bağlayacak çok önemli bir hat olacak. Gelecekte Gürcistan ekonomisine çok büyük katkı sağlayacaktır. Ayrıca iki ülke halkını siyasi, ekonomik ve kültürel anlamda birbirlerine bağlayacaktır.
Gürcistan istatistik kurumu verilerine, göre Gürcistan'ın ilk sıradaki ticaret partneri %16 ile Türkiye oluşturuyor.
Gürcistan'ın tek taraflı olarak ağır silahlarla Osetya'ya saldırması Osetlerin yarısının göç etmesine, % 5'inin ölümüne neden olmuştu. Rusya'nın Gürcistan'a müdahale etmesine rağmen Türkiye net bir şekilde Gürcistan'ın bağımsızlığından yana tavır alarak,saldırganlığını onaylamamakla beraber, Gürcistan'ı burada da yalnız bırakmadı. Bu bilgiler de gösteriyor ki Türkiye Gürcistan ilişkileri hiç olmayacak kadar iyi bir düzeyde. Rusya çeşitli ambargolarla Gürcistan'ı zaten zor duruma sokmuştu. Türkiye'nin yardımıyla bu sıkıntıların çoğunu atlatmaya çalışıyor.
Türkiye'nin bu siyaseti makul karşılanabilir. Gürcistan'ın dağılması bölgede Rusya'nın yardımıyla güçlü bir Ermenistan'ın oluşmasına neden olabilir. Bu da Kafkaslar ve Orta Asya ile bağlarımızı keser. Ancak biz nasıl ki bu ülkenin toprak bütünlüğünün garantörü gibi hareket ediyorsak, hukuktan doğan Acara'daki garantörlük hakkımızı da unutmamız gerekir. Bu tarihi mirasımızı Kıbrıs'ta korumaya çalıştığımız gibi burada da korumalıyız. Ayrıca bazı Gürcü aktivistler, yarı resmi kuruluşlar ile sivil toplum kuruluşları da Doğu Karadeniz'de rahatsızlık veren bazı çalışmalar yaptıkları biliniyor. Bu bölgenin Acara gibi Hıristiyan olduğu işlenmeye çalışılıyor. Gürcistan Yahudi cemaati yeryüzünün en güçlü cemaatlerinden biri olarak biliniyor. Cemaatin bu çalışmaların neresinde olduğunu iyi tespit etmek gerekir.
Bizim Gürcistan'dan beklediğimiz bu dostluk ve yakınlaşmanın tek taraflı olmamasıdır. Gürcistan'da hem düşündüren hem de korkutan ciddi bir milliyetçilik ve dini taassubun olması ülkeye yarar sağlamaz. Zaten Osetya Savaşı da bu aşırı milliyetçi eğilimden kaynaklandı.
Gürcistan'da Acara Bölgesinde yaşayan Müslümanlar komünizm döneminde dinlerini yaşamalarına izin verilmediği gibi, buralara getirilen papazlarla çocuklarına Hıristiyanlık telkin edilmiş, İslam dini unutturulmaya çalışılmıştır. Buradaki âlimleri de Rusya'nın içlerine sürülmüşlerdi. Komünist sistem çöktükten sonra Müslümanlar Hıristiyan Gürcüler gibi dini bir özgürlüğe kavuşamadılar.
Gürcista'da okullarda ve kiliselerde köy ve kasabalarda Acaralılara Osmanlı döneminde atalarının zorla Müslüman yaptırıldığına dair telkinlerde bulunuluyor.
Osetya savaşından önce Acara'nın başkenti Batum'da, böyle bir psikolojik savaş vardı. Bu baskı o noktaya geldi ki, yerel yöneticiler mecburen özerk olmasına rağmen yetkilerini tamamen Tiflis hükümetine devretmek zorunda kaldı. Acara'da yaşayanların çoğu Müslüman. Merkezi hükümet buradaki kasabalara çeşitli sebeplerle Hıristiyan aileler yerleştirerek ve bir takım çalışmalar yaparak halkı Hıristiyanlaştırmaya çalışıyor. Soros vakfı da din değiştiren veya öyle görünen kişilere kişi başına belli bir miktar verdiği biliniyor. Acara bölgesinde ilkokul ve ortaokulda uzun süredir okullarda zorunlu Hıristiyanlık dersleri veriliyor. Zaten komünist dönemde İslam dini yasak edilmiş ve önemli ölçüde unutturulmuştu. Batum ve Tiflis'te sembolik birer cami bırakılmış. Gerisi yıktırılmış. Stalin'in memleketi olan Gürcistan'da nedense eski kiliseler olduğu gibi duruyor. Köylere daha yeni yeni camiiler yapılıyor. Şimdi de okullarda yeni nesle dinlerinin gerçekte Hıristiyanlık olduğunu, Türklerin Gürcüleri zorla Müslüman yaptığı işleniyor. Buna Türkiye ve Müslümanlarla ilgili, çocukların ders kitaplarında ve medyada akıl almaz karalamaları da eklerseniz işin vahameti daha iyi anlaşılır. Özellikle 11 Eylül'den sonra televizyonlarda İslam dini ve Müslümanlar kötü gösteriliyor. Müslüman anne babalar bilgi yetersizliğinden dolayı çocuklarını aydınlatamıyorlar. Duruma sadece seyirci kalıyorlar. Biz Türkiye olarak da seyirci kalıyoruz.
Bu bölgedeki Hıristiyanlaştırmanın vahameti Acara'yı gezerek görmeniz yeterli. Bir defa buralarda yaşayan Müslümanlar çok fakir bırakılmış. Diğer şehir ve kasabalara göre buradaki kasabalar altyapıdan yoksun ve çok geri. Batum Tiflis ile kıyas edilmeyecek kadar bakımsız bırakılmış bir şehir. Acaralılar Müslüman oldukları için devlet dairelerinde çalıştırılmıyorlar. Hıristiyan olurlarsa memuriyetlerde öncelik tanınıyor. Kilise ve Papazlar köy köy dolaşarak değişik vaadlerle gençleri dinden döndürmeye çalışıyorlar. Müslümanların bulunduğu bölgelerdeki merkezi yerlerde, kasaba ve köylerin giriş ve çıkış yerlerinde? Birçok yerde ışıklandırılmış büyük haç direkleriyle karşılaşırsanız hiç şaşırmayın. Geçen yıllarda Acara'nın köylerine kiliseler yaptırmak istemişlerdi. Huzursuzluklar artınca bunu ertelemişlerdi. Bazı kasabalara Hıristiyanlar yerleştirererek kiliseler yaptırdılar. Bu arada Müslümanların gerçek sayısı hep az gösteriliyor. Birçok aile psikolojik baskıdan çekinerek nüfuz sayımlarında Müslüman olduklarını söylemekten kaçınıyorlar. Bu nedenle Müslümanların gerçek nüfuzu tam öğrenilemiyor.
Gürcistan komünizmin verdiği tahribatı yeni yeni azaltmaya başladı. Ülkenin iç emniyeti (savaştan önce) bu yönetim döneminde eskiye göre çok iyi. Emniyet ve asayişin hiç olmadığı bir ülkeyi kısa sürede emniyetli hale getirmek büyük bir başarıdır.
Gürcistan yönetimi içerdeki Müslümanların haklarını kısıtlamamalı, resmiyette değil, gerçekte Türkiye ile dost olmalı. Ders kitaplarını düzeltmeli, Acara'da Müslümanların çocuklarına Hıristiyanlık dersi değil, İslam dini derslerini koymalı. Gürcülere komünist dönemde yıllardır Türkiye korkusu aşılandırılmış. Hemen bu korkuyu atlatmaları beklenemezdi. Ancak, gerçek şu ki, artık onlar da Türkiye'nin ve Türkiye'de yaşayan insanların onların kendi dostları olduklarını görüyorlar ve kabulleniyorlar. Gürcülerle dost olma uğruna, kardeşlerimizi kaybetmeyelim. Mutlaka Gürcistan'da yaşayan Müslümanların din özgürlüğünü temin etmemiz gerekir. Türkiye'den giden gönüllü din hizmetleri elbette takdir edilmelidir ve hiç yoktan iyidir. Ama, oradaki Müslüman nüfusa oranla verilen hizmet devede kulak bile sayılmaz. Okullarda zorunlu Hıristiyanlık dersleri var. Müslüman çocuklar bu dersleri almadıkları zaman öğretmenleri tarafından sınıfta bırakmakla tehdit ediliyorlar. Aileleri de çocukları okuldan olmasın diye bu duruma göz yumuyor. Evde anne baba İslam'ı yeterince bilemediği için çocuğuna dinini öğretemiyor. Birkaç yıl sonra çocuk artık Hıristiyan oluyor. Durum gerçekten içler acısı. Aileler ne yapacağını bilemez haldeler. Okullardaki bu müfredat anlaşmalara aykırı olduğu halde, insan haklarına da aykırıdır. Okullarda zorunlu İslam dini dersleri konmalıdır. Çünkü Hıristiyanlık dersleri zorunlu. Bu da Türkiye'nin talebiyle mümkündür. Gürcistan Türkiye'nin bu isteğini geri çeviremez. Unutmayalım Acaralıların büyük dedeleri I. Dünya Savaşı'nda bizim yanımızda savaşmıştı. Zaten birkaç yıl daha böyle giderse, Acara'da Müslüman diye bir şey kalmaz. Bunun vebali hepimizin üzerinde olur. Kıyamet gününde bu insanların dedeleri ve kendileri bizim ve karar sahibi siyasetçilerin yakasına yapışacaklardır. Geç olmadan lütfen bu işe el atılsın.
Yorum Yap