Milyonlarca gencimiz geçtiğimiz günlerde ÖSYM'nin düzenlediği sınavlarda ter döktü. Kimi yılların emeğini, kimi ailesinin umutlarını, kim de kendi hayallerinin birkaç saate sığdırmaya çalıştı. Ancak sınav salonlarının önünde gördüğümüz bazı manzaralar, düşündürücü olduğu kadar üzücüydü.
Kimliksiz gelenler, sınav giriş belgesini unutanlar, son dakikada yetişmeye çalışanlar, kapılar kapandıktan sonra gözyaşı dökenler...
Elbette herkes hata yapabilir. Fakat burada asıl sorgulamamız gereken şey, bir sınav sabahında yaşanan unutkanlık değil; gençlerimizin giderek artan sorumluluk eksikliğidir.
Hayat, insanın karşısına her zaman ikinci bir şans çıkarmaz. Kaçırılan bir sınav telafi edilebilir belki ama kaçırılan bir iş görüşmesi, bir fırsat ya da bir hayat tecrübesi aynı şekilde geri gelmez.
Bugün gençlerimizin önemli bir kısmı bilgiye saniyeler içinde ulaşabiliyor. Fakat ne yazık ki planlama, disiplin, sorumluluk alma ve zamanı yönetme konusunda aynı başarıyı gösteremiyor. Teknolojinin sunduğu kolaylıklar bazen hayatın temel sorumluluklarını unutturabiliyor.
ÖSYM'nin kapıları zamanında kapatması aslında bir ceza değil, hayatın kendisinin küçük bir provasıdır. Çünkü gerçek hayatta da kurallar vardır, süreler vardır ve sorumluluklar ertelenemez.
Bu nedenle sınav sonuçlarından önce konuşmamız gereken şey sadece netler ve puanlar değildir. Gençlerimize çalışkan olmayı öğrettiğimiz kadar, sorumluluk sahibi olmayı da öğretmek zorundayız.
Çünkü başarı; yalnızca bilgiyle değil, sorumlulukla da kazanılır.
Ve bazen insan, sınavı soruları yapamadığı için değil; hayatı yeterince ciddiye almadığı için kaybeder.
Yoksa çöldeki devenin de sahibinin de, susayıp; deveyi çalanında suçu yoktur.
Yeni yazımda buluşmak dileğiyle...
Saygılarımla
Burhan Yazıcı/TİMETÜRK
