Ülkemizde uzun zamandır üzerinde durulan fakat bir türlü sonuç alınamayan konulardan biri de sokak köpeği sorunudur.
Öncelikle şunun altını çizmek gerekiyor: Sorun köpeklerden kaynaklı değildir; köpekler sadece olayın mağdur taraflarından biridir. Sorunun diğer mağduru ise hepimiziz.
Bazı konular hakkında konuşmak ve yazmak çok zordur. Söylediğiniz her söz veya yazdığınız her kelime dolayısıyla hemen ithamlarla karşılaşırsınız. Bu konulardan biri de sokak köpekleri diye tanımlanan sorundur.
Sokak köpeği diye bir şeyin olamayacağını söylediğinizde hemen saldırıya başlayan bir kitleyle karşılaşırsınız. Sizi hayvan düşmanlığıyla hatta cani olmakla suçlayanlar çıkar.
Hayvansever olmak veya konu özeli bağlamında “köpeksever” olmak başka bir şey, sokaklarda köpek terörüne karşı olmak başka bir şeydir.
Kendi adıma, köpekleri sevdiğimi söylemek isterim. Fakat sokak köpeklerinin varlığı, sahipsiz köpeklerin her yerde karşımıza çıkabilmesi, beni ziyadesiyle rahatsız ediyor.
Köpeği seven, sahiplenir ve onun hayvan onuruna yakışır bir hayat sürmesini sağlar. O hayvanın başkaları için zararlı ve/veya rahatsızlık verici olmasına fırsat vermez. İmkanlarınız uygunsa istediğiniz kadar köpek besleyebilir, onlarla hayatınızı paylaşabilirsiniz. Fakat herkesi köpek sevme noktasında zorlayamazsınız.
Sahipsiz köpek konusuna iki yönden yaklaşmak mümkündür: sağlık ve güvenlik.
Köpeklerin parazitlerle ve kuduza sebebiyet vererek çok ağır bedellere maruz kalmamıza neden olduğunu veterinerler durmadan dillendiriyorlar. Başıboş köpeklerin hastane koridorlarından, üniversite sınıflarına, lokantalara kadar her yerde dolaşabiliyor olması sağlık açısından üzerinde durulması gereken bir nokta olsa gerek. Toplum sağlığı açısından sokak köpeği olgusuna son vermek gerekmektedir.
Sokakların güvenli olması için de sahipsiz köpek konusunun gündemimizden çıkması gerekmektedir. Yalnız başına tehlike oluşturmayan köpek, grup olarak dolaşmaya başladığında çok tehlikeli olabiliyor. Çok sayıda insanımızı sokak köpeklerinin saldırısı sonucu kaybettiğimizi söylememe gerek yoktur diye düşünüyorum.
Bütün sokak köpekleri tek bir evladımızın can güvenliği kadar önem arz etmemektedir. İlk önceliğimiz insanımızın güvenliği olması gerekir.
Trafik güvenliğini de sokak köpekleri tehdit etmektedir. Çok sayıda kazaya ve ölüme neden olmaktadırlar. Geçen yaz ailecek tatile giderken bizim de başımıza geldi ve Allah korudu. Çok kötü durumla karşılaşabilirdik.
Bütün bu gerçekler ortadayken birilerinin ısrarla sokak köpekleri üzerinden duyar kasması ve kamuoyu oluşturması anlaşılabilir değil. Birileri köpek lobisi sayesinde zengin oluyor, başka birileri ise bu konu üzerinden ülkeye operasyon çekiyor.
Onca acıya rağmen bu konunun hala çözülememiş olmasını anlamakta zorlanıyorum.
Kimi dini, kimi ise sözüm ona hayvanseverlik üzerinden bu felakete taşeronluk yapıyor.
Hiçbir medeni ülkenin maruz kalmadığı böyle bir sorunla yaşamak zorunda mıyız?
Birileri baskı yapıyor diye sorunu görmezden gelmek kabul edilebilir değil.
Sokak köpeklerini uygun ortamlarda beslemek ve kısırlaştırarak sorunu çözmek yönündeki çözüm önerileri kulağa hoş gelse de gerçekçi değildir. Çözümün yolu aslında oldukça net fakat ben burada yazmayayım.
Bütün kamu görevlilerini işini hakkıyla yapmaya davet ediyorum.
Prof. Dr. Abdulvahap Akıncı/TİMETÜRK
