CIA, Mossad, MI6 gibi belli başlı istihbarat örgütlerinin resmi sayfalarından ve sosyal medya hesaplarından paylaştıkları “eleman aranıyor” ilanlarına rastlamışsınızdır.
Türkiye dahil tüm dünyada “haber” olarak da servis ediliyor.
Kamuya açık kaynaklardan ajan arandığını her dilden, her milletten herkese duyurmak?
İşte bu rahatlık ve emniyet düşündürücüdür.
Günümüzde istihbarat faaliyeti oldukça sofistike bir mesele haline geldi.
Sosyal medyanın yaygınlaşmasından sonra bilgi, teknoloji tabanlı (data) işleniyor.
Yapay zeka destekli süper bilgisayarlar ile “Big Data-Büyük Veri” analizleri, tüm dünyada dolaşımda olan bilgiyi açık/bulanık/gizli görünen tüm yönleriyle süzüyor.
İstihbarat, her ne kadar bilgi/ihbar toplama faaliyeti olarak değerlendirilse de zamanı güç toplamak, tecrübeyi ulaşılmaz kılmak için her bilginin ötesini hedefler.
İstihbarat, teknik veya fiziki takibin ötesinde bir iş/meslek/faaliyettir.
Bilgi ve analiz mevzuu olan gerçek ve ihtimal olarak dikkate alınan vakalar artık teknoloji takviyeli değerlendiriliyor.
Bir dönem “teknoloji çağı” olarak adlandırılan zaman dilimi, akabinde “bilgi çağı” olarak adlandırılmıştı.
Bugün daha “gelişmiş-ilerlemiş” anlamında dijital çağ, siber çağ gibi ifadeler kullanılıyor.
GAZZE GERÇEĞİ
İsrail'in Gazze'deki soykırım saldırıları sırasında da dijital-siber teknolojinin tüm imkanlarının nasıl kullanıldığını gördük.
Teknoloji “ilerlerken” Gazze'deki soykırımı da “saniye saniye” izledik!
Tüm dünyaya sosyal medya hesabından paylaştığı canlı yayında “bu son videom olabilir” diyen bir insanın ölümünü kısa sürede öğrendik.
İsrail tarafından ve İsrail için iyi finanse edilen çok sayıda organize proje, sosyal medyayı İsrail yanlısı propagandayla doldururken, İsrail'in hoşlanmadığı gerçekleri engellemeye çalışıyor. Projeler, İsrailli askerleri, öğrencileri, Amerikalı gençleri ve diğerlerini kullanıyor ve Wikipedia'ya sızmaktan YouTube'u etkilemeye kadar uzanıyor. Bazıları ABD'deki Yahudi Toplum Merkezleri aracılığıyla faaliyet gösteriyor.
Teknolojisine mahkum edildiğimiz küresel sosyal medya şirketlerinin bize sunduğu “hizmeti” kullanırken, onların karar verdikleri zamanlarda nasıl kullanıldığımızı da fark ettik.
Şimdi, istihbaratı yeniden ve biraz daha çetrefilli bir tanımlama ile kavramaya çalışalım:
İstihbarat, sadece teknik veya fiziki takip değildir. Bu kısmı ayak işleri sayılır.
Asıl istihbarat, bir kişinin/kitlenin düşünce ve duygularını değiştirmektir.
Böylece hedef kişi/kitle “ceplerindedir”.
Hani şu bize ait sandığımız cep telefonları…
Bazılarımız düşüncelerimizi veya duygularımızı ele geçiremediklerini iddia edebilir.
Ancak her iki faaliyetimizde de -ki bu haller çoğu zaman şuurunda olmayız- YÖNLENDİRİLMEDİĞİMİZDEN emin olamayız.
İkinci Dünya Savaşını takip eden yıllar boyu Yahudi Devleti İsrail'i açıktan terör ve katliamlarına rağmen “mağdur-haklı” sayıp, bir de işgal ettikleri Filistin topraklarda hak sahibi olduklarını tüm dünyaya nasıl kabul ettirdiler sanıyoruz?
Yönlendirildiğimiz, ürkütüldüğümüz, korku ile karışık sersemleştirildiğimiz gün gibi ortada.
Bir bilgi/haber kitleye mal edilince, işlerin ne kadar karmaşık hale geldiğini sosyal medya bize gösteriyor.
“Hız çağı” diye diye teknoloji budalası olduk.
O derece çılgınca takipteyiz birbirimizi ancak asıl takip edenler onlar…
Sözde her yenilik aslında tuzak malzemesi.
Son yıllarda artan uluslararası siber saldırılar da buna işaret sayılabilir.
İstihbarat teknolojisi her servisinde sosyal medyada bizi, ta kendimizi kullanıyor.
Ve bir mesajı/fotoğrafı/videoyu paylaştığımız an “gönüllü istihbarat” tamamlanıyor.
“Nokta atış” diye buna denir...
Devam edecek…
Cumali Dalkılıç \ Timeturk
