Kıymetli Okuyucum;
İnsanlık tarihi, bir yanıyla muazzam keşiflerin, diğer yanıyla ise kitlelerin sessizce birbirini sorgusuz takip edişinin hikâyesiyle doludur.
Günümüzde "sürü psikolojisi" olarak adlandırdığımız, sorgulamadan bir topluluğa eklemlenme veya bir akıma kapıla hali, aslında kadim bir insanlık sorunudur.
Kaldı ki; Büyük bir bölümünde aklı referans gösteren, sorgulamaya ve akletmeye teşvik eden, özellikle kendisine inananlara güvenen Kur’ân-ı Kerîm’in indirildiği döneme baktığımızda, inanmayanların akıllarını kullanmak yerine "atalarından kalma inançları körü körüne sürdürmeleri" acı bir hakikattir.
Efendiler;
Şöyle bir durum tespiti yapacak olursak;
Bizim adımıza birilerinin karar alması, iş yapması, planlar projeler geliştirmesi gibi ciddi bir problemle karşı karşıyayız.
Bu durum yadsınamaz bir vakadır ve özelde bireyi, genelde ise toplumları körleştirir, sağırlaştırır, konuşma, yazma ve idrak etme konusunda özürlü insan sürüleri haline getirir.
Kısaca köleleştirir.
Belki değil, bil ki, şu içinde bulunduğumuz hayatın perde arkasından birileri, neyi yiyeceğimizi, neyi içeceğimizi, neyi ne şekilde giyineceğimizi, dinlediğimiz şarkıyı türküyü kısaca hayatımızı ne şekilde yaşayacağımızı tanzim edip düzenliyor.
Öyle ki, toplumun; ileri gelen, düşünen, okuyan, yazan ve konuşanları bile özgün ve özgür gündemden uzak, birilerinin dönem dönem sosyopsikolojik hayata servis ettiği meseleler üzerine yazar çizer oldular.
Bu durum bizi kendimiz olmaktan hızla uzaklaştırdı.
Habercilikten siyasete, spordan sanata, dini konulardan kültürel mevzulara kadar insanların büyük bir çoğunluğu kaynak kitaptan uzak, araştırma zahmetinden bulunmayan, kopyala yapıştırcı bir kitleyi takip eder oldu.
Standartları; sosyal medya takipçi ve abone sayısı, beğeni rakamları ve sanal kitlelerin oluşturduğu, özellikle hakikat üzerine yazıp çizenlerin ise yetim ve öksüz kaldığı bir toplumda ilimden irfandan bahsetmek ne kadar mümkün olabilir?
Bizler, yerli ve milli şuurla beslenen, yerli ve milli bir gündeme sahip olan sosyal toplum inşa etmezsek, daha çok Ahbap Çavuş muhabbetlerini, onursuz yürüyüşün temsilcileri olan lanetli fiilin savunucularını, sosyal medyada tasmasını koparmışların imam hatiplere saldırısını, eceli gelenlerin cami avlusuna işediğini, Amerikan’nın başındaki çocuk istismarcısı sarı soytarıyı, sahte kabadayı Miço’yu ve daha bizi özümüzden, elzem olan dertlerimizden uzaklaştıran nice saçma sapan şeylerle günümüzü gün etmeye devam edeceğiz.
Sürü psikolojisinden arınmak ve özümüze dönmek temennisiyle.
Salih Kırmızı/TİMETÜRK
