Bir zamanlar dinlenmek, insanın kendine verdiği doğal bir molaydı.
Bugün ise birçok insan için dinlenmek bile vicdani bir yük haline geldi.
Çünkü modern hayat insanlara sadece çalışmayı değil, sürekli üretmeyi öğretti.
Artık hiçbir şey yapmadan geçirilen birkaç saat bile insanın kendini yetersiz hissetmesine neden olabiliyor. Telefon elimizde değilse eksik hissediyoruz, bir gün kendimize vakit ayırdığımızda ise içimizde aynı düşünce dolaşıyor:
“Ben şu an geri mi kalıyorum?”
Belki de çağımızın en büyük yorgunluğu tam olarak burada başladı.
İnsanlar artık bedenleri yorulduğu için değil, zihinleri hiç susmadığı için tükeniyor. Çünkü modern dünya herkesi görünmez bir yarışın içine sürüklüyor. Daha başarılı olmak, daha hızlı hareket etmek, daha fazla çalışmak ve sürekli daha iyisini yapmak zorundaymışız gibi bir düzenin içinde yaşıyoruz.
Eskiden insanlar yorulduğunda dururdu.
Şimdi ise durunca kendini suçlu hissediyor.
Bir kahve içerken bile telefona bakıyoruz.
Dinlenirken bile zihnimiz yapılacaklar listesi hazırlıyor.
Çünkü artık sessizlik bile birçok insana zaman kaybı gibi geliyor.
Ve belki de en tehlikeli nokta tam burada başlıyor.
İnsanlar artık kendileriyle baş başa kalmayı unutuyor.
Sürekli bir şeylere yetişmeye çalışırken hayatın gerçekten yaşanması gereken kısmını kaçırıyor.
Bugün birçok insan tatilde bile gerçekten dinlenemiyor. Çünkü zihni hâlâ işle, hayatla, yetişmesi gereken sorumluluklarla meşgul. Kimileri gece uyumadan önce kendine aynı soruyu soruyor:
“Bugün yeterince verimli oldum mu?”
Oysa insan bir makine değildir.
Sürekli güçlü kalamaz.
Sürekli üretken olamaz.
Sürekli iyi hissedemez.
Ancak modern hayat insanlara yavaşlamayı değil, sürekli yetişmeye çalışmayı öğretiyor. Bu yüzden artık birçok insan boş kaldığında huzur değil, huzursuzluk hissediyor.
Belki de gerçekten yorulan şey bedenimiz değil…
Hiç durmadan çalışan zihnimiz.
Ve bazen insanın ihtiyacı daha fazla mücadele etmek değil; kendini suçlu hissetmeden biraz durabilmektir.
Çünkü insan bazen hiçbir şey yapmadan da iyileşebilir.
Biraz yavaşlamak, biraz susmak ve biraz nefes almak da hayatın önemli bir parçasıdır.
Belki de artık insanların en çok ihtiyacı olan şey;
Sürekli yetişmeye çalışmadan yaşayabildiğini hissedebilmektir.
“Modern hayat insanlara dinlenmeyi değil, durduğu an suçluluk hissetmeyi öğretti…?”
Uğur Kütükoğlu \ TİMETÜRK
