Yeryüzünde pek tuhaf gelenekler var. Törenler düzenlenerek gerçekleştirilen geleneklerden bazıları bize çok ürkütücü gelebilir.
O sahneleri bizzat görmek değil, maddeler halinde zikretmek bile birçoğumuz için mide bulandırıcı bulunabilir.
Ölüyü evde bekletmek, bir yıl geçtikten sonra büyük bir tören düzenleyerek, cesetten kalanı kayalar arasına oturtmak...
Çocukluktan erkekliğe geçiş için, çok tehlikeli karıncalarla örülü eldivenin içine elini sokup beklemek.
Yanyana dizilmiş sığırların üzerinden düşmeden geçmek de bir tür erkekliğe giriş sınavı.
Ölüyü yakmak ve külünü ailecek mideye indirmek...
Ölen kişinin etini törenle çiğ halde yemek...
Ayı vurmak ve kanını içmek...
Bebekleri buzlu suya sokmak, tuza bulamak, havaya atmak...
Ölüyü çürümeye bırakmak, üç yıl sonra sadece kemikler kalınca, esas mezar yerine nakletmek...
Erkekliğe geçiş töreni sırasında, gencin ailesindeki kızlara işkence yapmak...
Evlendikten sonra da evlenen kişilerin kendi anneleriyle oturmaya devam etmeleri...
Çocuklardan babaların değil, dayıların sorumlu olması...
Karşılaşma sırasında, sevgi saygı ifadesi olarak, tokalaşmadan önce kişinin kendi eline tükürmesi...
Ölenlerin cesetlerini yırtıcı hayvanlara bırakmak...
Yeryüzünde kaç kabile olduğunu tam anlamıyla bilen çıkmaz belki.
Merak edip araştıranlar, hazırladıkları belgesellerle herkese tanıtıyorlar.
Kimileri hayatını bu merak sayesinde kazanıyor.
Ücra köşelerde yaşayan kabilelerin ne kadar tuhaf âdetleri, ne kadar garip gelenekleri olduğunu gördükçe biz de hayrete düşüyoruz.
O tuhaf gelenekleri ibadet havası içinde yerine getirenler, bizim hayretimizi görünce "Bizi boşverin de dönüp kendinize bakın" dese ne yapacağız?
Bizde neler yok ki!
Devlet kurmak, bizde önemli bir gelenek mesela...
Ancak bir de devlet yıkma geleneğimiz var.
Zırt pırt darbe yapmak, halka nizam vermek, ahaliyi hizaya sokmak, devamlı hiza mesafe emri vermek...
Bütün bunlar gelenek değilse, gelip yüzüme tükürsün o ilkel kabilelerin şefleri.
Cumhurdan uzak, cumhuru önemsemeyen bir yönetime cumhuriyet demek başka nerede var?
Cumhurbaşkanını cumhurun (halkın) seçmesini felaket gören partiye Cumhuriyet Halk Partisi dendiği bir başka toplum gösterin, dişimi kırayım.
Halkın seçtiği Meclis'te Anayasa hazırlamaya niyetlenmeyi ihanet olarak değerlendiren bir siyasî kadro var bu ülkede ve bu tavrını gelenek haline getirmekten son derece memnun o kadro.
"İdamı göze alıyorsanız Anayasa hazırlamaya girişin" diyecek kadar da pervadan uzak üstelik.
Darbe yapmak için teşebbüse geçerek örgüt kuranların yargılanmasını hazmedemeyen de...
Bununla yetinmeyip onları savunmaya kalkan da yine aynı kabile.
Şimdi karşılaştırıp karar verelim: Bu geleneklerden hangisi daha ilkel ve daha tuhaf?
Yeni Şafak
Yorum Yap