Geçtiğimiz şubat ayında Erbil'de yapılan Abant toplantısına gittiğimizde toplantıya katılması beklenen Neçirvan Barzani, gelememişti. Celal Talabani'nin partisi KYB'de işler yolunda gitmediği için arabuluculuk yapmak üzere Süleymaniye'ye gittiği söylendi bize. Tabii daha sonra öğrendik ki, yaşanan karışıklığın asıl nedeni Talabani'nin oğlu Kubat'a bıraktığı vasiyetmiş.
Celal Talabani oğluna; 'başıma bir şey gelirse Mesud Barzani'ye sığın' diye vasiyet bırakmış. Ve bu, birileri tarafından öğrenilmiş.
Konferansta Molla Mustafa Barzani'nin mücadelesinin Kürtler için ne anlama geldiğini anlatacağım için, bu özel bilgiden sevinç duymuştum. Yıllarca KDP'ye muhalefet eden, ona karşı çarpışan Talabani için dahi dönüp dönülecek yer Barzaniler'in ocağıydı.
Kürtlerin tarihini az çok bilenler, Barzani adının ne anlama geldiğini daha iyi kavrarlar. Yaşanan tartışmalar, hatıralardaki kanlı çatışmalar dahi o adın sahip olduğu değerin bugüne taşınmasına engel olamadı. Irak'ın cumhurbaşkanı olarak politik kariyerinde gelebileceği en yüksek noktaya ulaşan Talabani için dahi bu böyle. Bir ruhsal kıble varsa orası Barzani'nin durduğu yerdir.
Barzani adının sadece Irak'ta yaşayan Kürtler için değil, Türkiye Kürtleri için de anlamını bilmeden Kürt sorununu kavramış olamazsınız.
Erbil'deki konferansta yetmişli yıllarda kaçak radyo istasyonlarından gizlice dinlenen, Molla Mustafa Barzani mücadelesinin, dağların bu yakasında yaşayan dilsiz Kürtler için ne ifade ettiğini anlatmaya çalışmıştım. Konuşma televizyondan canlı yayınlandığı için dinleyen, daha sonra gazeteden okuyan pek çok kişi 'Duygularımıza tercüman oldunuz.' demişti. Diyarbakır'da, Cizre'de, Maraş'ta, Van'da karşılaştığım pek çok kimse, gözleri yaşararak kendi Barzaniler'ini anlattılar. Konuşma metnini gazeteden kesip yurtdışındaki tanıdıklarına postalayanlardan yastığının altına koyup uyuyanlara farklı duyguda pek çok insan.
Köprülerin altından onca su akmışken Talabani'ye, Barzani adını oğlu için bir sığınak gösteren, adı konulmamış o gizli gururdur. Adın verdiği güvendir.
Talabani'nin en yakınındaki isim olarak bilinen Karman Karadaghi'ye, vasiyet meselesini sordum; "Doğru, Talabani oğluna bunu söyledi. Hatta özel konuşmalarında yaşadığı tek pişmanlığın Barzani ile savaşmak olduğunu da söylüyor." dedi.
İstanbul'da Iraklı Kürtlerle yapılan toplantıdan sonra Cengiz Çandar, emekli büyükelçi İlter Türkmen'in izlenimini aktardı. Iraklı Kürt katılımcıların çizdiği profil, emekli büyükelçiyi şaşırtmıştı.
Benzer bir şaşkınlığı, birlikte Erbil'e gittiğimiz medya mensuplarında da görmüştüm. K.Irak Kürt yönetimi parlamentosunda azınlıkların temsil edildiği, kadın üyelerinin sayısının az olmadığı, sosyal, ekonomik ve hukukî yapısındaki çeşitlilikle şaşırtıyordu...
Kendi parlamenter sistemini, yönetici kadrolarını, bürokratlarını yaratmış bir demokraside, Barzani adının hepsinin üzerinde bir baskı unsuru değil, bir tür maneviyat oluşturduğunu anlamak için KDP'nin genç kuşak bürokratlarının vizyonuna bakmak yeterli; zamanın ruhunu doğru okuyan, dünyaya açık yeni bir kuşak yönetiyor K.Irak'ı bugün. İçlerine kapanmaktansa, derin kültürel ve tarihî bağlarının olduğu Türkiye'ye meylediyorlar. Henüz K.Irak'a yolunu düşürmemiş olanlara gerçekleri görmeleri için Erbil'e, Süleymaniye'ye gitmelerini tavsiye ederim. Orada sıradan bir okulu ziyaret etmekle dahi birlikte yaşamanın sorumluluklarını nasıl hayata geçirdiklerini görmeleri mümkün. Türkiye'de Kürtçe seçmeli ders dahi değilken K.Irak'ta Türkmence hiçbir baskıya uğramadan eğitim dili olarak kullanılıyor. Türkmen, Kürt, Arap, Süryani dillerinde iç içe eğitim yapılıyor. Bizim hâlâ başaramadığımız insanî farklılıklara saygıyı onlar 18 yıllık deneyimlerinde başarmışlar. [email protected]
Yorum Yap