YUSUF KAPLAN'IN DERSHANELERLE İLGİLİ YAZISI
Dershanelerle ilgili yaşanan tartışma, esas itibariyle dershanelerle de, eğitim sistemiyle de ilgili bir tartışma değil. Görünüşte eğitim tartışması ama gerçekte siyasî bir tartışma: Bir tür 'iktidar kapışması'.
Üstelik de ok yaydan çıkmak üzere... Geri dönüşü zor, tehlikeli bir sürece doğru sürükleniyoruz.
Oysa keşke, tartışma, eğitim sorunu etrafında odaklanıyor olsaydı, belki hepimiz için yararlı bir noktaya evrilebilirdi.
Zira Türkiye'nin en yakıcı ve yıkıcı sorunu eğitim sorunudur.
Türkiye, eğitim sorununu halletmeden hiç bir sorununu kalıcı olarak halledemez. Bütün sorunlarımızın kökeninde eğitim sorunu gizli çünkü.
EĞİTİM MESELESİ, BİR MEDENİYET MESELESİDİR
Eğitim sisteminin merkezinde insan vardır: İnsan yetiştirir eğitim sistemi. Bir eğitim sisteminin izini sürdüğü en temel soru, 'nasıl bir insan tipi yetiştirileceği' sorusudur.
Eğitim sistemi 'nasıl bir insan tipi yetiştirileceği' sorusunun izini, 'iyi, güzel ve doğru' fikri geliştirerek sürebilir.
Yetiştirilecek insan tipi ve geliştirilecek iyi, güzel ve doğru fikri meselesi, eğitimin bir medeniyet meselesi olduğunu gösterir.
Medeniyet meselesi, Tanrı, insan ve dünya tasavvurlarından oluşur: Bir medeniyetin Tanrı, insan ve dünya tasavvurları, bir toplumun insan tipinin ve iyi, güzel, doğru fikrinin yegâne kaynağını oluşturur.
Okul öncesi eğitimden üniversite eğitimine kadar bir ülkenin eğitim sistemi, işte bu kaynağı bütün müfredat programına yayarak hayata geçirmeye çalışır.
PERGEL METAFORU VE İYİ, DOĞRU, GÜZEL FİKRİ
Özetle... Bir ülkenin eğitim sistemi, o ülkenin medeniyet tecrübesini, tarihî derinliğini, kültürel zenginliğini, entelektüel ufkunu iyi, güzel ve doğru fikri çerçevesinde genç kuşaklara aktarabildiği ve yeni ufuklara taşıyabildiği ölçüde o ülkenin geleceğe emin adımlarla yürüyebileceğinden sözedilebilir.
Sonuçta, bir ülkenin eğitim sistemi, bu temel ilkeler çerçevesinde çocuklarına kişilik, özgüven ve eleştirel düşünme yetenekleri kazandırabildiği ölçüde başarılıdır.
Bir ülkenin eğitim sisteminin genç kuşaklara iyi, güzel, doğru fikri çerçevesinde kişilik, özgüven ve eleştirel düşünme yetenekleri kazandırabilmesinin en imajinatif yöntemi, Mevlânâ'nın pergel metaforudur: Pergel'in sabit ayağı, içinde yaşanılan, nefes alıp verilen zihnî, kültürel ve sanatsal coğrafyaya bastığı, pergelin diğer ayağı ise bütün kültürlere, medeniyetlere ve dünyalara ulaşabildiği ölçüde genç kuşaklara karşılaştırma, eleştiri ve keşif imkânları sunar ve bunun sonucunda da kişilik, özgüven ve ufuk kazandırır.
YAZININ DEVAMINI OKUMAK İÇİN TIKLAYINIZ