O, kurşunların arasından sağ çıkışını ve sürgünle geçen ömrünü bir "zar atımına" benzetti: "Ben bir zar oyuncusuyum; bazen kazanırım, bazen kaybederim."
Derviş, kaderin savurduğu o zarları topladı ve kaybettiği toprakları kelimelerle yeniden inşa etti. Tesadüfü direnişe, sürgünü epik bir destana çevirdi.
Yorum Yap