İş dünyasında en büyük sorun çoğu zaman kötü çalışanlar gibi görünür. Disiplinsiz olanlar, performansı düşük olanlar, sürekli şikayet edenler… Ama asıl tehlike onlar değildir. Asıl tehlike, hiçbir sorun çıkarmayan, işini düzgün yapan, sorumluluk alan ve çoğu zaman şirketin yükünü sessizce taşıyan iyi çalışanların bir gün aniden gitmesidir. Ve daha ilginci şu: Onlar giderken gürültü yapmaz. Ne uzun uzun şikayet ederler, ne kapıları çarparlar, ne de drama yaratırlar. Sadece giderler. Çünkü aslında çoktan gitmişlerdir.
İyi çalışanlar bir anda vazgeçmez. Bu bir süreçtir. Önce fark edilmemeye başlarlar. Yaptıkları iş “zaten yapması gereken” olarak görülür. Ekstra çabaları normalleşir, takdir edilmez. Sonra fikirleri sorulmamaya başlar. Toplantılarda konuşsalar bile dikkate alınmadığını hissederler. Zamanla susmayı tercih ederler.
Daha sonra motivasyonları düşer. Ama bunu yüksek sesle dile getirmezler. Çünkü hâlâ profesyoneldirler. Ve en kritik kırılma noktası gelir: Artık kalmak için bir neden bulamazlar.
Burada çoğu yönetici büyük bir yanılgıya düşer. Çalışan ayrıldığında ilk tepki genelde şudur: “Hiç belli etmiyordu.” “Bir sorunu olsa söylerdi.” “Bizimle paylaşmadı.” Oysa gerçek çok daha nettir: İyi çalışanlar sorunlarını anlatmaktan vazgeçtiklerinde değil, anlaşılmadıklarını hissettiklerinde susarlar. Ve sustukları an, aslında kaybedildikleri andır.
Bir çalışanı işte tutan şey sadece maaş değildir. Hatta çoğu zaman ilk üç sebep arasında bile değildir. İnsanlar değer görmek ister, geliştiğini hissetmek ister, katkısının fark edildiğini bilmek ister. Bunlar yoksa, en iyi çalışan bile bir süre sonra sadece görevini yapar… sonra da gider.
Unutulmaması gereken basit bir gerçek var: Kötü çalışanlar kurumlara zarar verir, ama iyi çalışanların kaybı kurumu geriye götürür. Çünkü onlar sadece iş yapan insanlar değildir. Onlar sistemi taşıyan, kültürü oluşturan ve fark yaratan kişilerdir.
Ve belki de en net cümle şu: Bir çalışan gidiyorsa bu bir durumdur. İyi bir çalışan gidiyorsa bu bir uyarıdır. Bu uyarıyı duymayan kurumlar, bir süre sonra sadece çalışan kaybetmez… geleceğini kaybeder.
Uğur Kütükoğlu \ TİMETÜRK
