Cehennem acı çektiğimiz yer değildir… Acı çektiğimizi kimsenin bilmediği yerdir.
21. yüzyılın cehennemi ise Gazze’de yaşanmaktadır.
Maddi ve manevi enkazın başkenti haline gelen Gazze vaktiyle zeytinin, güvercinin ve barışın beldesiydi.
Nerde bir can ölse oralı olur yüreğim diyen Ahmet Arif’in mürekkebinden damıtıyorum nefsime ve nefesime…
GAZZELİYİM.
Gazzeli bir yavrunun ölümü istediği sesiyim.
Enkazlar arasında oyuncak arayan sabinin çabasıyım.
Elinde metaldan tası kalan son damla takatiyle ailesi için yemek kuyruğunda bekleyen Muhammed’in sabrıyım.
Allah’ın sabrı da arzı gibi geniştir.
Ancak Gazze’nin vebalı tüm insanlığın üzerinedir.
İsrail kurulduğu günden bugüne resmi rakamlara göre yaklaşık 50 bine yakın Müslüman, Siyonist İsrail'in saldırılarında hayatını kaybetti.
Kuruluş gayesi milletlere refah ve barış getirmek olan BM teşkilatı 81 defa toplanmasına rağmen Gazze’deki dramı durduramadı.
Newyork’ta toplanan liderler BM kürsüsünde Gazze için insani yardım çığlığında bulundular.
Terör devleti İsrail’in kanlı eylemlerinin önüne adında “insan” kelimesi geçen yüzlerce sivil toplum kuruluşu geçemiyor.
Ağızlığı kayıp dişlerinin arasından irinler akan saldırgan bir köpek misali Gazze’de kan döken siyonist İsrail tüm dünya ülkelerinin de beka sorunudur.
Bugün Gazze’deki yaşanılan katliama tüm dünyanın oynadığı sessiz sinema, yarın işgal edilecek toprakların fragmanıdır.
Gazze’de yaşanan dram bir savaş değil bir milletin etnisite temizliği, zorla bir halkın yerinden alıkonması ve zulmün nirvanasıdır.
Hikayeyi kurttan dinlersen kuzuyu düşman bilirsin.
Tüm dünyaya terörist olarak lanse ettikleri Filistin’in tek savunma gücü olan Hamas’ın direnişi ise takdire şayandır.
Açlığa, sefalete ve acıya gark olmuş Gazze şeridi vicdanlarımızın susmayan sesidir.
Nerelisin diye soran olursa…
Vicdanı olan herkes gibi Gazzeliyim.
Sena Parlar/TİMETÜRK
