300 sene sonra uyandılar
Efsus ya da Yarpuz denilen bir şehirde Dakyanus (Dakyus ) adında bir zalim hükümdar halkı kendisine ve putlarına taptırırmış.
Allah´ ın varlığına ve birliğine inanan birkaç genç ise gizlice ibadet ederek bu zalimin buyruğu dışına çıkmışlar…
Dakyanus bunu çok geçmeden haber almış ve gençlerin öldürülmesi için peşlerine adamların takmış.
Yaşadığı şehri terk etmek zorunda kalan gençler yolda bir inançlı bir çobana rastlarlar
Kralın vezirleri mağarayı bulurlar.İçeri girmezler ancak içeridekiler çıkamasın diye de mağazanın ağzını ördürürler.
İnanca göre gençler ölmez, yüzyıllar boyunca uyumaya devam ederler. Sonunda ise ilahi bir şekilde uyandırırlar.
Ne kadar süre kaldıkları tam olarak bilinmez ve Kehf suresinde bu süreyi ancak Yüce Allah´ın bileceği belirtilir. Yine de geleneksel olarak yaklaşık 300 sene uyudukları düşünülü
Kuran’a göre Ashab-ı Kehf uyandıklarında geçmiş olan zamanında farkında değildir. İçlerinden birini (Yemliha) şehre yiyecek almaya gönderirler.
Yemliha şehre indiğinde çok değişmiş bulur. Bir şehirli de tuhaflığı fark edip onu zamanın hükümdarına götür
Kur’an’ı Kerim de yedi uyurların isimleriyle ilgili herhangi bir ibare bulunmamakla birlikte halk arasında isimleri şöyledir: Yemliha, Mekselina, Mislina, Mernuş, Debernuş, Şazenuş, Kefeştatayuş ve köpeklerinin ismi Kıtmir’ dir.
Kıtmir’in de cennete gideceğine inanılır: “Sen onları uyanık sanırsın, oysa onlar (derin bir uykuda) uyuşmuşlardır. Biz onları sağ yana ve sol yana çeviriyorduk.
Köpekleri de iki kolunu uzatmış yatıyordu. Onları görmüş olsaydın, geri dönüp onlardan kaçardın, onlardan içini korku kaplardı.”
