TİMETÜRK / Efadil Fırat
"Merhaba. benim adım bedir. Suriye'de yaşayan bir çocuğum.Okula giderim, herkes gibi futbol oynarım. Geçen hafta abim öldürüldü. Bir çantanın içinde kapımızın önünde yatıyordu. Hayır, abim değil onun parçaları..."
Küçük Bedir hikayesine böyle başlıyor. Küçük bir çocuğun ölümün sıradanlaştığı bir yerden abisinin parçalarının çantalar içerisinde kapılarına bırakılışını "bir rüya olmalı" diye tasvir edişi....
Suriyeli muhalifler bir yandan tüm ülke çapında gösterilerine devam ederlerken bir yandan Hür Ordu ile Baas ordusu ve Şebbiha çetelerinin saldırılarına karşı koymaya çalışıyorlar.
Aynı zamanda yaşadıklarını sanatsal çalışmalarla dünya kamuoyuna duyurmaya çalışıyorlar. Geçtiğimiz haftalarda bu tarz çalışmalarla bir kaç video yayınlayan Suriye'li kardeşlerimiz. Bu sefer de küçük bir çocuğu hayat hikayesini sunuyor bizlere.
Katile ilencini heybesinde çürüten, ertelenmişlikle kendini eskiten vicdan şarjörü boşaltan parmakların saiki değil de, nedir? Yazık! Oğul kucaklayan, kızın beliklerine övgüler düzen Ana’ya yazık! Gönül gözlerini görmemenin kör kuyusuna muhacir kılanın vebali, evlatlarının enselerine çelik soğuğu gölge yaptığında tövbeye gelse ne fayda...
Filistin’de Wael’i, Bosna’da Asma’yı bizlerden eksilttiğinde namlular, niçine boğmadan içimizi gözyaşlarımızdan çiçekler serptiysek mezarlarına, bugün Bedir’e dönelim yüzümüzü: çocukluğumuzun Kabe’sine ! Ağlayalım, hem de çok ağlayalım! Gözlerinden hasret kıvılcımları saçılsın katilin.
İşte Bedir'in feryadı ;
Önceki sanatsal videolar ;