Güneş, Cuma, Akit, Vakit, Türkiye ve Tercüman gibi gazetelerde muhabir, haber müdürü, Ankara temsilcisi ve genel yayın danışmanı olarak görev yapan Arseven’in 1992'den bu yana çeşitli gazete ve dergilerde yazıları yayımlandı.
ARSEVEN’İN “MANEVİ VATAN” ÇAĞRISI
Milat gazetesindeki köşesinde yazılarına devam eden Arseven, dünya ve Türkiye gündeminde öne çıkan meselelere dair görüş ve yorumlarını Timetürk’te okurlarıyla paylaşacak.
Ankara'da uzun yıllarına dayanan tecrübesiyle gazetecilik çalışmalarını sürdüren Arseven, son yıllarda yayımlanan yazılarında sık sık “manevi vatan” hatırlatmasında bulunurken, toplum vicdanını sarsan tartışmalı olaylara dikkat çekiyor.
Arseven, “manevi vatan bilinci”ne dikkat çektiği geçen yıla ait bir yazısında, Türkiye gündemine dair önemli tespit ve uyarılarda bulunuyor.
İşte o yazıdan bir bölüm:
“Tehlike kapıda demektir.
Manevi Vatan'a sahip çıkma seferberliğinin başlatılması için çok fazla vakit kalmamış demektir!
Bir memlekette Manevi Vatan'ın zemininin kayıp kaymadığını nasıl anlarsınız
Birçok belirtisi olur bu durumun, oralardan rahatlıkla anlarsınız...
Mesela...
Aile ilişkileri iyice gevşemiştir.
İnsanlar, küçük büyük, genç yaşlı tanımaz olmuşlardır.
Sokaklarda şiddet artmıştır, gücü yeten yetene durumu olmuştur...
Aynı vatanın insanları sudan bahanelerde birbirlerinin gözünü kafasına patlatır olmuştur.
Mağduriyetlere uğrayan insanlar kendilerini yalnız, çaresiz hisseder ve bu duygularını da her yerde ifade eder hale gelmiştir.
Ülkenin her tarafını fırsatçılık ve fırsatçılar sarmıştır...
Çok büyük felâketler sırasında bile felâketzedelere yardım etmek yerine onları "kazıklayan" fırsatçılar peyda olmuştur.
Felâketten kurtardıkları eşyaları taşımaya çalışan zor durumdaki insanlar, fırsatçı nakliyatçılar tarafından katlanan fiyatlarla karşılaşmış...
Ne yapacaklarını bilemez hale gelmiştir.
O ülke, bütün bu çirkinliklerin dışında kalan, felâketzedelere el uzatmak için çırpınan insanlar tarafından ayakta tutulmaktadır ama...
Fırsatçıların oranı da kabul edilebilirin çok üzerine çıkmıştır.
Dahası komşuluk ilişkileri de iyice gevşemiştir.
Çoluk çocuğunu, evini anahtarını komşusuna emanet edenlerin oranı hayli azalmıştır.
İnsanlar parklarda, bahçelerde gördükleri cici bebekleri sevmekten "Aman aman beni sapık zannederler filan!" korkusuyla uzak durur olmuşlardır.
Bir zamanların bebekleri, çocukları parklarda oynatan sevimli komşu dedeleri, şüpheli insanlar haline gelmiştir!
Dahası...
İnsanlar, evlerinde bir arıza meydana geldiğinde çağıracak usta bulamaz hale gelmiştir...
Güç bela bulduklarından bir bölümü ise "usta"lık vasfından çok uzak insanlar olmuştur.
İş yaptırmak, düzgün iş yaptırmak binde birin mahzar olabildiği bir ayrıcalık haline gelmiştir.
O ülkede milyonlarca üniversite mezunu mesleksiz genç birikmiştir.
İşverenler iş yapacak vasıfta eleman; iş arayanlar ise evlenip geçinmelerini temin edecek ekmek kapısı bulmakta çok zorlanır hale gelmişlerdir.
Evlilikler geciktirildikçe geciktirilmekte, nüfus artış hızı dibe çakılmaktadır.
İnsanlar anne-baba olmayı bile külfet görür hale gelmişlerdir.
Anne baba adaylarına bir-iki çocuk bile ağır gelir olmuştur...
Evlâtlar da, kendilerini bakıp büyüten, koruyup kollayan yaşlı anne babalarının bakmak istemez olmuşlardır.
Yaşlı bakım ve rehabilitasyon merkezlerine duyulan ihtiyaç günden güne artmıştır.
Bebekler kreşlere, yaşlılar huzur (!) evlerine gönderilir olmuştur, genellikle...
O ülkenin medyasında yuva yıkıcılıktan teşhirciliğe, cinsel sapkınlıktan israfa şiddete kadar bütün olumsuzlukların reklamı yapılır olmuştur...
Gündüz kuşaklarında bile çatır çatır yapılır olmuştur...
Yetkililer, böyle gayri ahlâkiliklere asla müsaade edilmeyeceğini söyleyip dursalar da bu türden yayınlar asla durmamaktadır.”