Kemal Bey şöyle demiş:
“CHP’nin iktidarına inanmayan parti yöneticileri bu süreçte görevlerinden ayrılması gerekir”.
Doğru söz.
Doğru tavır.
Bir lidere de yakışan budur.
Budur da; bu sözün ilk muhatabı Kemal Bey değil mi?
Önce Kemal Bey bir söylesin bakalım, kendisi inanıyor mu?
Bence inanmıyor!
Diyeceksiniz ki; “hadi canım sen de”.
İzah edeyim o vakit.
Bu cümle şöyle başlasa daha doğru, daha inandırıcı olmaz mıydı?
Kemal Bey şöyle deseydi mesela.
“2015 Haziran’ı CHP için kutlu bir tarih. Zira o gün yapılacak genel seçim sonrası partimiz iktidar olacak. Ben bu partiyi iktidar yapamazsam istifa ederim.”
Cesaretle bunu söyledikten sonra da partililere dönüp “CHP’nin iktidarına inanmayan parti yöneticilerinin bu süreçte görevlerinden ayrılması gerekir” deseydi daha anlamlı olmaz mıydı?
Tabii ki olurdu.
Ama demiyor, diyemiyor!
Geçmişte de diyememişti.
Bırakın iktidar olmayı, “Partimi bu seçimden birinci olarak çıkaramazsam istifa ederim” bile diyemiyor; geçtim tek başına iktidar olmasını.
Şaka gibi, komik.
Uzun lafın kısası, bu durumda CHP yönetiminin tepeden tırnağa istifa etmesi gerekir.
Zira orada Kemal Bey dâhil CHP’nin iktidar olacağına inanan hiç kimse yok!
Maalesef yok!
Hadi Kemal Bey!
Beni mahcup edin.
Çıkın ve “CHP’yi birinci parti yapamazsam istifa ederim” deyin.
Ben de morarayım.
Hadi!
* * *
Kemal Bey geçenlerde de “MİT’in CHP’yi karıştırmak için özel bir ekip kurduğunu” iddia etmişti.
Bu konuda bilgisi, belgesi de varmış sanırım!
Ama yok!
Ne bilgisi var, ne belgesi.
Ayıp olacak, ağır olacak ama demesem olmaz.
Atıyor!
Sonra da sözüm ona bu “tehlikeye” karşı partili arkadaşlarını uyarıyor.
“Hiçbir CHP’linin bu tuzağa düşmemesi lazım. Başta kendisini ulusalcı olarak tanımlayan arkadaşlar” diyor.
Şaka gibi, komik.
Yazının tamamını okumak için tıklayınız