Turgay Güler, "Münafık provokatör!" başlıklı yazısında Ekrem Dumanlı'nın gazetecinin sorusu karşısında gazetecilik refleksini kullanabileceğini, olaya daha sakin bir şekilde yaklaşabileceğini belirtirken, Dumanlı'nın bu çirkin görüntünün oluşmaması için birçok şey yapabileceğini belirtti.
İşte Güler'in "Münafık provokatör!" başlıklı o yazısı:
Diyelim ki Akit muhabiri münafık!
Yine diyelim ki Akit muhabiri provokatör!
O vakit bunun bir haber değeri yok mu?
Zaman Gazetesi niçin Genel Yayın Yönetmeni’ne sahip çıkmadı?
Niçin bu olayı görmedi?
Provokatörlük yapan münafık muhabirin Ekrem Dumanlı’ya “ettikleri” birinci sayfadan görülmeyi hak etmiyor muydu?
Bence ediyordu.
Gelelim bir başka soruya. Akit muhabiri ne yaptı ki, yahut ne söyledi ki provokatör oldu?
Dahası münafık!
Oysa basit bir soru sormuştu.
“Cemaatin Güneydoğu’da BDP’ye oy verdiğini söylediniz, bu bir itiraf mıydı?”
Bu soruya bir başka soruyla cevap verebilirdi mesela.
“Neyin itirafı?” diyebilirdi.
Yılların gazetecisi bunu yapmak yerine, “münafıklar” diyerek hakaret etti.
Bir başka şey daha yapabilirdi?
“BDP’ye oy vermek suç mu?” diyebilirdi.
Yılların gazetecisi bunu sormak yerine provokatör suçlamasında bulundu.
Bitmedi!
“Evet bazı arkadaşlarımız Güneydoğu’da BDP’ye oy verdi, ne var bunda?” da diyebilirdi.
Bunu da yapamadı.
Korumalarıyla birlikte o muhabir arkadaşı itip kaktılar.
Oysa şöyle yapsaydı daha doğru olmaz mıydı?
BİR-Kendisine bu soruyu yönelten muhabire, “Gel arkadaşım, önce sana bir kitap imzalayayım, sonra sorarsın sorunu” diyerek
psikolojik üstünlüğü elde etseydi.
İKİ- Hangi gazetede çalıştığı, evli mi bekâr mı olduğu, çocuğunun olup olmadığı gibi sorular yöneltip, meseleyi bir parça
sulandırsaydı.
ÜÇ-“Buraya imza için geldim, yarın falanca saatte gel, istediğini sor” diyerek mekânsal üstünlüğü ele geçirseydi.
YAZININ TAMAMINI OKUMAK İÇİN TIKLAYINIZ!!!