Leyla İpekçi şunları yazdı:
"(...) İnsan zalimle değil, mazlumla özdeşleşir. Dinlenen devlet sırlarının hangi küresel güçlere servis edildiği konuşulurken, devlet belki ilk kez bu milleti oluşturan vatandaşlar gibi mazlum görülüyordu. Hem içeride, hem dışarıda. Bu yüzden 17 Aralık operasyonu çoğunluk nezdinde bir darbe girişimi olarak algılandı, bizzat AKP'nin yolsuzluklara bulaştığına inanan insanlar için bile böyle oldu.
Ergenekoncuları mahkum etmek için kullanılan kanıtlara sahte deliller karıştırıldığı ortaya yeni çıkmıştı. Yolsuzluk kanıtları arasında bazı delillerin yine kör gözüm parmağına üst üste konulması karşısında en azından daha mesafeli duruyorlardı. Bir kez daha kandırılmak istemiyorlardı.
Muhalif dili bozuk nakarat haline getirenler ise örgütlemeye çalıştıkları nefrete muhtaçtılar. Hileli yöntemlerle hukuk dışına çıkmayı seçmene mubah göstermenin başka yolu yoktu. Bu muhtaçlık onların dilini kafesliyor, gerçeğe bakışlarını perdeliyordu. Sonuçta:
İktidarı şahsileştirmekle suçlanan Başbakan, giderek çoğunluğun hakikatini simgeleyen bir 'manevi şahsiyet'e dönüştü. Bu mevzuyu sonraki yazılarımda açma niyetindeyim. Bugün seçim sonuçları AK Parti'nin sürpriz olmayan başarısını işaret ediyor. Evet, 'Yeni Türkiye,' yeni bir muhalif dil ile kurulacak biraz da.
Yeni Şafak'taki ilk yazım bu. Sadece muhalefet siyasetinde değil, hayatın her alanında yeni bir dil üzerine düşünmeye birlikte devam edebilmemiz ümidiyle. Selamların en güzeliyle."