İşte Hüseyin Gülerce'nin "Nereye kadar bu dinlemeler?" başlıklı o yazısı:
Binlerce kişinin telefonlarının dinlendiği haberlerinin ve Başbakan’ın oğlu ile yaptığı iddia olunan konuşmasının -dünkü CHP Grup toplantısında dinletildi- yankıları, seçim atmosferinin giderek bunaltıcı hale geldiğinin göstergesi.
Muhalefet, hükümetin istifasını isterken, Başbakan; “Montajla hazırlanan ve servis edilen ses kayıtlarıyla Türkiye Cumhuriyeti Başbakanı’na yönelik bir saldırı var.” diyor. Her iki durum için de yargıya müracaat etmenin dışında bir yol yok. Ancak böyle yapılmıyor.
Dinlemeler konusunu ele alalım. İstanbul Cumhuriyet Başsavcısı Hadi Salihoğlu, 2 bin 280 kişinin 3 yıl boyunca dinlendiğini açıkladı. Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu (HSYK) 3. Dairesi de, çok sayıda kişiyi dinledikleri iddia edilen savcılar ve ilgili hâkimler hakkında inceleme kararı verdi. İki savcı, karar öncesinde haklarında inceleme yapılması için Kurul’a dilekçe vermişlerdi. Olay elbette çok önemli, bir o kadar da vahim. Özel hayatların mercek altına alınması, insanlar hakkında şantaj malzemeleri toplanmasını kimse kabul edemez. Konunun bir de Telekomünikasyon İletişim Başkanlığı (TİB) yönü var. Yasa gereği bu kurum, kanuna uygun olmayan dinleme kararlarına itiraz yetkisine sahip. Eğer bu dinlemeler yapılmış ise TİB, yetkisini neden kullanmamış? Burada sorumluluk kimlere ait? Bunun da açıklığa kavuşturulması gerekir.
YAZININ TAMAMINI OKUMAK İÇİN TIKLAYINIZ!!!