Ahmet Hakan'ın Hürriyet gazetesindeki "Gerici, yobaz falan" başlıklı (27 Eylül 2013) yazısının ilgili kısmı şöyle:
“GERİCİ” denilince aklına takke, tespih...
“Yobaz” denilince aklına cüppe, sarık mı geliyor?
O zaman şu söyleyeceklerime bir kulak ver:
*
Bir dini, bir inanış biçimini aşağılamak için “gerici”, “yobaz” gibi sıfatlar kullanıyorsan sen gericinin de, yobazın da dik alasısın.
Bir inancın, bir düşüncenin, bir ideolojinin “ileride” ya da “geride” olduğunu belirleme tekelinin kendi elinde olduğunu düşünecek kadar küstahsan sana rahatlıkla yobaz diyebiliriz.
Dini tema kullanan bir siyasetçiye “yobaz” ya da “gerici” dersen... Dini tema kullanan herkese nasıl baktığını açık etmiş olursun...
Bu da senin en azından pek de akıllı olmadığını gösterir.
Dini tema kullanan siyasetçiye “Dini istismar ediyor” demek varken, “Tercihlere saygı duymuyor” demek varken, “Laik bir ülkenin siyasetçisi gibi davranmıyor” demek varken... “Yobaz” ya da “gerici” diyorsan yaptığına din düşmanlığı denir.
Herhangi bir dini tema gördüğünde “yobaz” ya da “gerici” sıfatlarını yapıştırmakta tereddüt etmeyenler, istedikleri kadar kravat
taksınlar: Yobazlıktan ya da gericilikten kurtulamazlar.
“Yobaz” ya da “gerici” sıfatları, eleştiri kapsamına girmez, aşağılama kapsamına girer... Eleştirmek yerine aşağılamayı tercih
eden şahıs da yobaz ya da gerici kapsamına girer.
Kaba softalık ya da ham yobazlık her türden ideolojinin, inanışın, düşüncenin, yaklaşımın içinde bulunabilir.