Dehşet verici ve tuhaf şeylerden hoşlananlar için dünyada mutlaka görülmesi gereken yerlerin başında Güney İtalya'daki Palermo şehrinde yer alan Capuchin Yer altı Mezarları gelir. İnsan kalıntılarına yapılan her ziyaret gibi buradaki mumyaları görmek de insanı ölüm hakkında düşündürüyor tabii. Ancak uyarmakta fayda var binlerce cesedin sergilendiği bu “insan kitaplığı” kalbi ya da midesi zayıf olanlar için değil!
Capuchin'in Tarihi
1599'da Capuchin keşişleri, yer altı mezarlarında bir çeşit koruyucu madde olduğunu ve gömülen cesetlerin bozulmadan kaldığını fark edince 8000'den fazla Sicilyalı ebedi istirahatları için burayı tercih etmiş.
Cesetler 1500'lerin sonundan 1920'lere kadar olan sürede gömülenlerden kalma. Sergilenmeye başlamadan evvel hepsi mumyalanmış. Lempedusa Prensi ve Sicilya kültürünün meşhur eseri olan Leopar kitabının yazarı Guiseppe Tomasi, 1957'de yer altı mezarları kapandıktan sonra Capuchin'in mezarlığına defnedildi.
1940'larda 2. Dünya Savaşı sırasında İtilaf kuvvetlerinin ağır hava bombardımanı altında kalan manastırdaki binlerce mumyalanmış ceset ise maalesef tahrif oldu. Capuchin Manastırı 1623 yılında da Orta Çağ'dan kalan yapının üzerine yeniden inşa edilmişti ve 20. yy başlarında da bir restorasyondan geçmişti.
Görülmesi Gerekenler
Ziyaretçiler yer altı mezarlığının karanlık koridorlarında mumyalanmış cesetler arasında gezinebilirler. Yer altı mezarlığının bölümleri erkekler, kadınlar, bakireler, çocuklar, rahipler, keşişleri ve profesörler (ünlü ressam Velasquez'in de aralarında olduğu söylenir) diye kategorilere ayrılmış durumda.
Cesetler, artık biraz bozulmuş olsa da son derece şatafatlı kıyafetler içinde sergileniyor ve her biri yaşadıkları zamanki sosyal statülerine göre ayrı bir nişte yer alıyor. Mezarlığa gömülmek isteyenlerin neredeyse tamamı hangi kıyafetle gömüleceklerine dair detaylı vasiyet yazmış. Hatta bazıları kıyafetlerinin belirli bir zaman aralığında değiştirilmesini bile talep etmiş.
Cesetlerin pek çoğu çok iyi durumdalar hatta bazıları ölü arkadaşlarıyla birlikte bir espriye gülüyormuş gibi ifadelere sahip. Ancak bazıları korkunç suratları ve çene, el gibi eksik vücut parçalarıyla gerçekten kötü durumda.
Mezarlığa en son gömülenlerden biri de 6 Aralık 1920'de ölen Rosalia Lombardo. Rosalia zatürreeden öldüğünde sadece 2 yaşındaydı. Babası General Lombardo, kızı öldüğünde o kadar yıkıldı ki onun toprakta yok olması fikrine dayanamadı. Zamanının en başarılı mumyalama uzmanlarından olan Alfredo Salafia'dan onu mumyalamasını istedi.
Salafio, şanına yaraşır bir iş yaparak küçük kızı o kadar başarılı mumyaladı ki bugün bile çekilen X-ray'lerde Rosalia'nın iç organlarının mükemmel durumda olduğu görülüyor. Bu hüzünlü hikayesi ve mükemmel bir mumyalama tekniğiyle neredeyse hiç bozulmadan günümüze gelmesi sayesinde ünü, Ölüler Kilisesi olarak anılan Capuchio Yer altı Mezarlığını bile aşan Rosalia Lombardo'ya Uyuyan Güzel lakabı takıldı.
Yaşadığınız hiçbir deneyimle kıyaslanmayacak derecede ilginç olan bu yeri ziyaret etmenizi öneririz.