Gözaltında tecavüz ve siyasal iktidar!
Asiye Zeybek Güzel’in, ‘İşkencede Bir Tecavüz Öyküsü’ diye kitaplaştırdığı insanlık dışı olayda adı geçen polis bu yakınlarda terfi etti. İstanbul’da terörle mücadeleden sorumlu Emniyet Müdür Yardımcılı’ğa atandı. Yaprak kımıldamadı. Medyada kıyamet kopmadı. İktidarın kılı kıpırdamadı. İçişleri Bakanı, işkenceyle ilgili haberi okuma zahmetine bile katlanmadı, haberi incelemediğini söyleyebildi.
Bu ülkede yazı konusu hiç bitmiyor. Tımarhane gibi bir memleket çünkü.
Gündem öylesine dolu ki, konular sağından solundan bir anda kaçıp gidiyor, yetişemiyorsun.
Yazamayınca da, vicdan azabı gelip oturuyor yüreğinin bir köşesine.
Bir yazı mahkûmu olarak haftada altı gün de köşe yazsan, bazen bu duygudan kurtulman mümkün olmuyor. Ve o vicdan azabı gelip içine oturuyor, kemirdikçe kemiriyor.
Şimdi de öyleyim.
Çünkü günlerdir ‘işkence’yi yazamadım.
Bir meslektaşımın, Asiye Zeybek Güzel’in 1997 yılında İstanbul Emniyeti’nde gördüğü işkenceyi ve sonrasını kaç gün oldu köşeme taşıyamadım.
Ne yazık ki öyle.
Asiye Zeybek Güzel, İşçi Köylü gazetesinin yazı işleri müdürüydü. Dört buçuk yıl hapis yattı. İstanbul Emiyeti’nde gözaltındayken işkence gördü, tecavüze uğradı.
Yaşadıklarını kitaplaştırdı.
Kendisine işkence yapan polislerden davacı oldu. Ama yargı sürecinde ipe un serildi ve işkenceciler kurtuldu.
Asiye Güzel Zeybek yılmadı.
Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’e başvurdu.
Türkiye mahkûm oldu.
AİHM’nin gerekçesi şuydu: Yazının devamnı okumak için tıklayın