28 Şubat darbesi, her askerî müdahale gibi hak ve hukuk ihlalleriyle zihinlere kazındı. Bugüne kadar çok sayıda belge, ifşaat, itiraf ve mağduriyet örneği ortaya çıktı. Çok şey konuşuldu, yazıldı. Fakat Sincan'da yaşanan bir 'heykel hikâyesi' var ki tam bir kara mizah örneği. 28 Şubat'ın aktörleri, tankların yürütüldüğü Sincan'daki Lale Meydanı'na bir Atatürk heykeli dikilmesini ister. Hedef, 'irtica yuvası haline gelmiş' ilçe halkına 'balans ayarı' yapmaktır. İlçe Kaymakamı Ali Gün öncülüğünde bir kurul oluşturularak Türkiye'nin sayılı heykeltıraşlarından Burhan Alkar'la görüşülür. Kendisinin de 'Atatürkçü' olduğunu vurgulayan Alkar, hemen kolları sıvar. 5-6 ay çalışarak heykeli tamamlar. Ancak açılışa kısa bir süre kala ortalık karışır. Zira, heykeldeki Atatürk, gülümsemektedir. Üstelik, kendisine çiçek veren bir çocuğa şefkatle kollarını açmış haldedir. Başta Kaymakam Gün olmak üzere jüri çılgına döner. Oysa çatık kaşlı, sert, otoriter bir Atatürk heykeli ile Sincanlılara bir mesaj verilecektir. Amaç budur. Heykel kabul edilmez. Heykeltıraşa daha önceden ödenen para derhal geri istenir. Alkar, bunu reddedince mahkemeye verilir. Meydana da apar topar çatık kaşlı bir heykel dikilir. Uzun yıllar süren davayı kazanan Alkar, 28 Şubat sürecinde karşılaştığı bu ilginç olayı anlatırken, "Ben sıradan bir heykeltıraş değilim. Onurumu kırdılar." diyor. 'Gülümseyen Atatürk' ise halen atölyenin bahçesinde bekliyor.
Alkar'ın aktardığına göre, Sincan'da daha önce bir büst vardı. Heykel dikilecek diye kaldırdılar. Fakat bunu da koyamayınca orası bir süre boş kaldı. "Sonradan Tankut Öktem'e ait harcıalem, Türkiye genelinde 150-200 kopyası olan bir heykel kondu. Klasik, çatık kaşlı Atatürk heykeli. O da hiç benzemiyor, çocuk mudur Atatürk müdür belli değil." diyen Alkar, yaptığı heykelin Sincan'a dikilmesini istiyor: "Çünkü parasını aldım, kendilerine 'Heykeli alın bari, sizde kalsın' dedim ama almadılar. Hâlâ bahçemde duruyor. Mahkemeyi kazandığım halde dikmediler. O heykelin oraya dikilmesi lazım." (Zaman)