Arap Baharı rüzgarının geçen yıl 14 Şubat'ta ulaştığı Bahreyn'de hükümet, değişim talebiyle başlayan kitlesel protesto gösterilerini güç kullanarak bastırdı. Gösterilerin bastırılması için Suudi Arabistan'ın başını çektiği diğer Körfez ülkelerinden askeri destek alınması, Batı'nın Bahreyn yönetimini eleştirmekte ihtiyatlı davranması, herhangi bir yaptırım kararı ya da rejim değişikliği çağrısında bulunmaması, uluslararası toplumda tartışmalara yol açtı.
Uzmanlar, Bahreyn'deki protesto gösterilerinin diğer ülkelerde tanık olunanlardan ayrı bir çizgide gelişmesinin, bu ülkenin Körfez'deki stratejik konumu ve Batı ile yakın ilişkileri çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiğine işaret ediyor.
Şiilerin çoğunluğu oluşturduğu Bahreyn'deki gelişmeler, kendi topraklarındaki Şii nüfusun benzer taleplerle kitlesel gösteriler düzenleyeceğinden çekinen diğer Körfez ülkeleri tarafından yakından takip ediliyor.
ABD'nin Körfez'deki 5. filosuna ev sahipliği yapan ve tarihi boyunca İngiltere ile yakın ilişkileri bulunan Bahreyn, uluslararası ilişkileri nedeniyle küresel bir nüfuz mücadelesi alanında yer alıyor.
Bahreyn Kralı Hamad bin İsa El Halife de Körfez'deki nüfuzunu arttırmak için ülkesini basamak olarak kullandığı gerekçesiyle çatışmalardan İran'ı sorumlu tuttu. El Halife, ayrıca muhaliflerin taleplerinin meşruiyetini tartışmaya açtı.
Aralarında Uluslararası Af Örgütü'nün de bulunduğu insan hakları kuruluşları, Bahreyn'de muhaliflere yönelik geniş çaplı şiddet, baskı ve işkence uygulandığı yönünde raporlar hazırladı. Özellikle yaralı protestoculara yardım eden doktorların maruz kaldıkları baskılar, uluslararası kamuoyunda geniş yankı buldu.
Muhalefet hükümeti düşürmek istiyor
Bahreyn'in Ankara Büyükelçiliği Başkatibi Erva Hasan El Seyid, AA muhabirine yaptığı açıklamada, muhaliflerin mevcut hükümeti düşürerek bir İslam cumhuriyeti kurmayı amaçladığını, bunun için de şiddete başvurduklarını ileri sürdü. Göstericilerin amaçlarına ulaşmak için mezhep temelli söylemleri kullandığını savunan El Seyid, yönetimin, mezhep savaşı çıkarmak isteyenlere karşı, ulusal güvenliği sağlamak için olağanüstü hal kanunları çıkarttığını ama diğer yandan reform hareketlerine de başladığını söyledi.