Geçtiğimiz hafta İstanbul’a yaptığım bir ziyaret, oldukça moral vericiydi ve bunun nedeni yalnızca bu cezbedici şehir değildi. Ekonomik bir perspektiften baktığımızda Türkiye büyük bir başarı öyküsü oldu. Büyüme oranının 2010’da yüzde 9 olmasının ardından bu yıl yüzde 7,5’e gerileyeceği tahmin ediliyor. Ekonomi yavaşlıyor ve hiç şüphesiz avro bölgesindeki krizden daha fazla etkilenecektir. Gelecek yıl için yüzde 5 ila 2 arasında bir büyüme oranı tahmin ediliyor. Yüzde 9,2’lik oranla hayli yüksek olsa da işsizlik hâlâ avro bölgesi ortalamasının altında.
Türkiye’nin, para birimi esnekliğinden başka avantajları da var. Bunlar arasında özellikle genç ve giderek artan, iyi eğitimli bir iş gücü yer alıyor. 1960'lardaki doğurganlık oranı yaklaşık, bir anneye altı bebekti ve bu gruplar tabii ki bugün hâlâ işgücünde yer alıyor. Artık doğurganlık oranı anne başına 2,1 bebeğe geriledi ancak bu oran herhangi bir AB ülkesindekinden hâlâ yüksek. Genç mezun akışı, iddialı işletmeler için önemli.
Nüfus artışı ve daha fazla üretkenlik potansiyeli, ekonominin, Goldman Sach Brics’in Türkiye için, 2030 yılına kadar dünyadaki en büyük 12 ekonomi olması yönündeki öngörüsünü destekliyor. Kalabalık nüfusunun yaşam standardı Batı Avrupa’daki insanlardan daha düşük olmaya devam etse de Türkiye’nin ekonomisi o zamana kadar İtalya’nınkiyle neredeyse aynı büyüklükte olabilir.
Toplumsal ve siyasi gerilimler, kaçınılmaz olarak mevcut ve hiç kimse bu gerilimleri küçümsememeli. Ancak ekonomik perspektiften Türkiye, AB’ye örnek olarak büyük bir başarı öyküsü ve İngiltere’nin Noel öncesi hüznünden kaçmak için
mükemmel bir yer.
The Independent / BYGM