Mehmet Ali Birand
"Çok özlemişiz değil mi?
Uygarca yaklaşımları, hislerini saklamamayı çok özlemişiz.
Bu hafta sonu yayınlanan iki resim kamuoyunu çok etkiledi.
Bunlardan biri Başbakan’ın annesi için döktüğü gözyaşı idi.
Sizleri bilemem ancak ben şimdiye kadar kamu oyunun önünde ağlayan hiçbir liderimizi görmedim. Göz yaşı dökmek, ağlamak neredeyse ayıp görülürdü. Neredeyse bir nevi zayıflık gibi algılanırdı. Kamuoyu önünde hislerini göstermemeye azami çaba gösterirlerdi.
Acıları ne kadar derin olursa olsun, liderlerimizin gözleri dahi dolmazdı.
Dimdik ve buz gibi dururlardı.
“Erkek adam ağlamaz” sloganına uygun bir tutum sergilerler ve bizler de “Bravo yahu, adamın kılı dahi kıpırdamadı” diye onların bu tavırlarını överdik. Yapmacıklığı görmezden gelirdik.
Birçok yazar değindi; Erdoğan bu tabuyu yıktı.
Annesi için göz yaşı döktü.
Sahiciydi ve doğrusunu yaptı. Acı duyunca ağlamanın acizlik olmadığını, hele zayıflık anlamına hiç mi hiç gelmediğini, aksine hisler ne kadar paylaşırsa toplumla o kadar iç içe girilebileceğini gösterdi.
Acısını halkla paylaşarak, insanların kalbini kazandı."
...