Yeni Zelanda'da doğan ve Avustralya'da büyüyen Nancy Wake, müttefik kuvvetlere bağlı çok sayıda personelin işgal altındaki Fransa'dan kaçmasına yardım etmişti.
Alman Nazi subayları, bulunması çok zor olduğu için Wake'e "Beyaz Fare" lakabını takmıştı.Avustralya Başbakanı Julia Gillard, Wake'in "cesareti ve kararlılığı asla unutulmayacak sıradışı bir birey" olarak tanımladı.
Avrupa'da gazeteci olarak çalışan Wake, 1933 yılında Viyana'da Adolf Hitler ile röportaj yapmış ve röportajdan sonra Yahudilere yapılan zulme karşı mücadele etme kararı almıştı.
Fransa'nın 1940'ta Nazi kuvvetlerince işgal edilmesinin ardından Wake, Fransız direnişi için kuryelik yapmaya başlamış, daha sonra da sabotajcı ve ajan olarak çalışmıştı.
Kaçış yolları hazırlayan ve Alman tesislerini sabote eden Wake'in bu şekilde yüzlerce hayat kurtardığı biliniyor.
Wake bir dönem Gestapo'nun arananlar listesinin başındaydı.
Savaş sırasındaki faaliyetleri için Wake, "Uğrunda yaşamaya değer tek şey özgürlük. Bu işleri yaparken, eğer ölürsem önemli olmayacağını düşünüyordum çünkü özgürlük olmadan yaşamanın bir anlamı yoktu" demişti.
Wake, Fransa bağımsız olduktan sonra kocası Fransız işadamı Henri Fiocca'nın kendisinin yerini itiraf etmediği için Gestapo tarafından işkence edilip, öldürüldüğünü öğrenmişti.
Wake, "Tek bir şey söyleyebilirim: Çok sayıda Alman öldürdüm ve daha fazlasını öldürmediğim için pişmanım" da demişti.
Avustralya'nın en çok nişana sahip askerlerinden olan Wake, aynı zamanda İkinci Dünya Savaşı'nda müttefiklerin en çok nişana sahip kadın askerleri arasında.
1949 yılında Avustralya'ya dönen Wake, milletvekili adayı olmuş, ancak seçilememişti.
BBC Türkçe