Kazım Sağlam* / TİMETURK
Tunus’la başlayan Arap hareketlenmesi, dalgalar halinde devam ediyor. Mısır, kısmen rayına girmiş durumda, Yemen, Bahreyn, Suud, Suriye içten içe kaynıyor. Bu kaynamalar devam edecek, kendini emniyette gören veya öyle görüntü veren ülkeler de nasibini alabilirler. Bu ülkeler arasında; Türkiye, İran, Pakistan, Azerbaycan hatta ABD, Fransa vs de saymak mümkündür.
Dalganın şiddeti ve nereye kadar uzanacağını bekleyip veya izleyip göreceğiz. Yalnız Libya’nın özel bir durumu var.
Kaddafi, 42 senedir Libya halkını köle gibi kullandı, ezdi, devlet olmasını engelledi, her şeyi kendine bağladı ve sonunda ülke; Kaddafi Libya’sı oldu.
Tüm dünya buna seyirci kaldı, Kaddafi, bazı ülkelere ucuz petrol satarak susturdu, bazı ülkelerin başkanlarına seçim yardımında bulunarak sessizleştirdi, bazı ülkeleri de Libya’da iş hacmi açarak yanına çekti.
Deli dediler ama elini bile öpen oldu.
Paris’te çadır kurdu, Türkiye başbakanına dünyanın gözü önünde hakaretler etti.
Her sene İhvan-ı Müslimine mensup önde gelenleri devrim yıl dönümünde şehit etti, devrim kutlaması olarak. Müslümanlara zulüm ettiği için tüm hataları sineye çekildi, aslında buna sineye çekme demek de doğru değil, batılılar buna kasten göz yumdular, önünü açtılar. Bugünü hazırlamak için tiranı beslediler büyüttüler, bu işi bazen Rusya yaptı, bazen İtalya yaptı, bazen de Fransa yaptı. Türkiye’de bu hususta çok pirüpak diyemeyiz.
Kaddafi’nin zulmü yeni değil ama ne olduysa bugün artık kabul edilemez bir kerteye ulaştığına kanaat getirdi dünyanın efendileri, gerçekten zalim olan Kaddafi’yi devre dışı bırakma kararını aldılar.
Wikileaks belgeleriyle patlamaya hazır hale getirilen halk birden Libya’da sahneye sürüldü ve uluslar arası büyük güçler hemen harekete geçtiler.
Fransa eline çabuk tutarak Akdeniz havzasında söz sahibi olmak ve Kaddafi ile kirli işlerini örtmek için hava saldırısında bulundu.
Irak’ta müttefik bulmakta zorlana ABD Libya husussunda dost ve müttefik bulmakta zorlanmadı. Çokça gönüllü işgalci sahneye çıktı. ABD, Fransa, Kanada, Danimarka, İtalya, İspanya, İngiltere ve Norveç’in, Almanya, Bahreyn, ardından Katar asker gönderecek ilk Arap ülkesi oldu.
Kaddafi, mutlaka gitmelidir, ama NATO adına da olsa, BM kararları doğrultusunda hareket de edilse Libya’ya yabancı güçlerin müdahalesi asla kabul edilemez, bunu Libya halkına yardım diye anlamak yanlıştır bu bir işgaldir, istiladır, batılıların sömürgecilik ahlakıdır, yani Libya’nın yer altı ve yerüstü kaynaklarına konmaktır. Petrole doğal gaza ve Libya sahillerine sahip olma isteğidir. Artık böyle olduğu aşikardır, Kaddafi’nin zalimlikleriyle bunları örtmek insanî ve İslamî değildir.
İkinci bir Irak ve Afganistan işgaliyle karşı karşıyayız, işgale karşı çıkmak her Müslüman’ın ve vicdanı körelmemiş her insanın vazifesidir.
NATO’nun, BM in neye yaradığını da tekrar gözden geçirmek gerekecektir.
Dünya yeniden yapılandırılıyor, bu yeni yapılanmanın ötekisi İslam ve Müslümanlardır, Müslümanlar arasına nifak sokularak sisteme uyumlu ve uyumsuz diye ikiye ayırıp sonra tek tek ülkeleri güçsüzleştirerek köleleştirmeye doğru gidiyoruz.
Tez elden geri kalan tiranları İslam halkları kendileri bertaraf etmelidirler, aksi halde dünya sahipleri o ülke halklarını da özgürleştirmek(!) için harekete geçerler ve yeni yeni işgallere şahit olacağız.
Suriye, Irak, Yemen, Bahreyn, Suudi Arabistan, Azerbaycan, Özbekistan, Türkmenistan vs. bu ülkelerin insanları ve bizzat orayı yöneten despotlar Libya’dan ders çıkarmalıdırlar. Türkiye de bu hususta eğer ileride İslam dünyasına liderlik yapmak istiyorsa, üçüncü bir güç olarak İslam dünyasını bir araya getirmek niyetinde ise bu hususta halklarla irtibata geçmeli ve bu despotları, azınlık temsilcilerini iktidardan etmelidir. Bunun için çalışmalıdır.
Türkiye, Libya dolayısıyla çok sıkışmış durumda, ama artık bölgesel güç olmanın gerçek karşılığının olup olmadığı zamanı da gelmiş bulunuyor, bakalım Türkiye hariciyesi, diplomasisi ve siyaseti ne kadar mahirdirler, krizleri ne derece yönetebiliyorlar. Yol ayrımındadır Türkiye, dünya ve insanlık. Biz Müslüman olarak insanlığımızı ve insanlıkla Müslümanlığın aynı şeyler olduğunu gösterme imkanını ve fırsatını da elde etmiş durumundayız. İnsaniyet-i kübra olan İslam’ı pratik olarak dünyaya göstermeliyiz.
Fark gözetmeden tüm zalimlerin karşısında ve mazlumların yanındayız, yerli ve beynelmilel despot, zalim ve işgalcilerin karşısında olduğumuzu dünya bilsin ve şahit olsun.
*Yayıncı/yazar.