(Londra’da Arapça yayımlanan Hayat gazetesi)
Ortadoğu’da son yıllar kolay olmadı. Bölgede kalıcı izler bırakan patlamalar yaşandı. İran’daki İslam devriminden Beyrut’u işgal eden İsrail ordusuna, Beyaz Saray’da imzalanan Oslo anlaşmasından Kuveyt’i işgal eden Saddam ordusuna, Irak’taki Amerikan askerinden Beyrut’ta öldürülen Başbakan Refik Hariri’ye kadar birçok olay gördük. Yine de Ortadoğu’nun şu anda yaşadıklarının bütün bu olaylardan daha önemli ve tehlikeli olduğunu ve mevcut tablonun bir benzerinin daha yaşanmadığını söylemek abartı olmaz. Zira bu kara bulutlar, bölgede geçici değil. Ülkeler endişeli ve kafaları karışık.
Emsallerinin olmaması, çözümün zorluğunu arttırıyor. Önümüzdeki sahne tamamen yeni. Göstericilerin sokaklara çıkması, değişim hayallerinin büyümesi ve öfke günlerinin başlaması için küçük bir gösterinin rejimin prestijini sarsması yeterli.
Kaddafi’nin vahşi yöntemi
Bu yeni sahne, bölge ülkelerinde korku yaydı. Libya’da Muammer Kaddafi rejiminin Bingazi’deki protestolara karşı ortaya koyduğu vahşi yöntem, rejimin endişe boyutunu gözler önüne seriyor. Kaddafi, vaktini ve ülkesinin servetini dışarıda devrim ateşini ve isyanları başlatma girişimlerine harcadı. Fakat kendi ülkesinde değişim sesleri yükselince, ordusunu harekete geçirdi. Zira Kaddafi, devrimleri sadece uzak olması şartıyla sever ve destekler.
Bölgedeki kafa karışıklığı büyük, korku açık ve sahne kasvetli. Çoğu ülke art arda uzun yıllar kaybetti. Fakirlik, marjinalleşme, kalkınmanın tökezlemesi, kurumların yokluğu, kötü eğitim ve işsizlik. Kara bulutlar yığıldıkça yığıldı. Huzur dönemi de zaten çoktan sona erdi.
Radikal