28 Şubat öncesinin fenomen isimlerinden biriydi Şevki Yılmaz.
Hatiplerin hatibiydi...
Lafını sakınmaz, gırtlağını patlatırcasına bağırır, damardan girer, varoşları galeyana getirir, en netameli konulara dalmaktan kaçınmazdı...
İslami hareketin henüz çocukluk dönemini geçirdiği, “büyük tehlike” olarak görülmediği ve dikkatlerin üzerine çevrilmediği dönemlerde meydanı boş bulan Şevki Yılmaz, vurdukça vururdu.
Ama ne zaman ki...
Hareket büyüdü, dikkatler hareketin üzerine çevrildi, Şevki Hoca “parlamenter” oldu...
İşte o zaman Şevki Hoca’nın büyük nutukları da acayip işe yarar “malzeme” haline geldi.
28 Şubat döneminde ekranlarda dakikalarca Şevki Yılmaz’ın kasetlerinden seçmeler yayınlanıyordu.
Ve bu seçmelerde de Hoca’nın laik rejime meydan okumasından çok meydan okurken kullandığı terbiye yoksunu dil dikkat çekiyordu.
O dönem entelektüel İslamcıları “utandıran” bir üsluptu Şevki Hoca’nın üslubu...
Zaten dönemin ilk kurbanı da Hoca oldu...
Başına türlü işler geldi, Almanya’ya göçtü, sesini soluğunu kesti.
Ve en son...
Adı “Vakit” iken bir gecede “Yeni Akit” olan gazetenin yazarı olarak çıktı karşımıza...
Bakalım Şevki Yılmaz, yazılarında 28 Şubat’tan bugüne bir “özeleştiri” yapacak mı, yoksa hiçbir şey olmamış gibi takılacak?
Kaynak: Ahmet Hakan Coşkun / Hürriyet