İsrail'le Filistinliler arasındaki dolaylı görüşmelerden sonuç çıkmaması üzerine bu politikayı izleyen Batı'nın, sözde barış müzakerelerinin ne olursa olsun yeniden başlamasının ve üstelik bu defa doğrudan yapılmasının üzerinde durmasında birkaç etken söz konusu: İlki, İsrail'in Gazze'ye yardım götüren gemilere saldırmasının ardından dünya kamuoyu nezdindeki itibarının zedelenmiş olması. Batı'nın bu yönelimini, İsrail'i olası uluslararası mahkemelerde yargılanmaktan kurtarmak adına bir nevi kaçış arayışı olarak değerlendirebiliriz.
İkincisi, Batılı ülkeler ve İsrailliler, bu yönelimle Filistin hükümetini iki tarafı keskin bir kılıca kurban etmek istiyor. Filistinliler ya doğrudan barış müzakerelerini kabul eder (bu durumda zaten İsrail'in istediği olur) ya da kabul etmez (bu durumda da Filistin Yönetimi barış düşmanı gibi yansıtılacak ve anlaşmazlığın sorumluluğu onların üzerine atılacak).
Üçüncüsü, böyle bir baskı yapılmasayrı Filistin Yönetimi İsrail'e taviz vermezdi.
Dördüncüsü, dünya kamuoyunun Filistinliler ve özellikle de Gazze konusunda duyarlı davranması, yardım kampanyalarıyla onlardan yana olduklarını göstermesi Batılıları telaşlandırdı. Dahası, Gazze ablukasını sürdürmek için yeni bahaneler uydurmak zorunda kalacaklardı. Tüm bunların sonucunda, sözde barış müzakerelerini doğrudan sürdürme kararı aldılar.
Sonuç olarak, Batılı devletler sırf İsrail devletinin tanımladığı barış kriterleri çerçevesinde ve bu ülkenin istikrarını sağlamak adına ellerinden geleni yapmaya hazır. Dolayısıyla her zamanki gibi şimdi de Filistin halkının direnişini kırmak için komplo kuruyorlar. Bu sözde barışın ve istikrarın hedefi, hiç kuşkusuz ki İsrail'in çıkarlarını korumak ve bölgedeki varlığını sürdürebil-
mek. Dolayısıyla, Filistinliler her zamanki gibi mağdur durumuna düşmemek için ellerinden geleni yapmalı. Burada Hamas'a büyük sorumluluk düşüyor. (İran gazetesi Jamejam, 25 Temmuz 2010)
Radikal