Yani yaptırımlar ters sonuçlar getiriyor. Diğer yandan, İran'ın nükleer programının askeri yapıya sahip olduğu iddiası kanıtlanmadı. Krizin sebebi, Tahran'la Washington arasındaki siyasi uzlaşmazlık.
İran'ın, Şah'ın devrilmesinden beri ABD tarafından yaptırıma tabi tutulduğu unutulmamalı. Yeni nokta, ABD'nin sağlamak istediği uluslararası seferberlik. Şaşırtıcı olanıysa, dünyanın ABD'nin arkasından gitmesi. Zira İran'ın nükleer programına yönelik uluslararası bir endişe varsa, İsrail'in silahına yönelik endişe nerede? Bir İngiliz gazetesi haftalar önce İsrail'in 1975'te ırkçı Güney Afrika rejimine nükleer başlık satmayı önerdiğini yazdı.
Fakat Beyaz Saray'dan İsrail'in nükleer silahının tehlikesine değinmedi bile.
Yaptırımlar çözüm değil. İlk paket başarısız olunca ikincisi çıkarılmış, o da başarısız olunca üçüncü yaptırımlar dayatılmıştı. Şimdi de dördüncüsü çıktı. Acaba beşinci bir paket de çıkar mı? Amerika tek taraflı davranışlarını sürdürürse çıkmaza girilir. Çözüm, İran'a barışçıl nükleer enerji hakkını garanti eden ve ABD'yi başka ülkelerle anlaşmazlığını kendi çıkarları yolunda kullanmaktan alıkoyan uluslararası işbirliğinde saklı. İran da Washington'a, bahane vermemeli. (Katar gazetesi Şark, başyazı, 10 Haziran 2010)
Radikal