Londra'da Arapça olarak yayımlanan Kudsü'l Arabi gazetesinin başyazısında "Araplar Gazze'de yine çuvalladı" denildi ve Arap liderlere sert tepki verildi. İşte, Radikal gazetesinde neşredilen o yazı;
Arap Birliği dışişleri bakanlarının Gazze'ye yardım konvoyuyla ilgili toplantısının sonuçları sürpriz olmadı. Bunun sebebi gecikmeli yapılması ve birçok etkin dışişleri bakanının katılmaması değil, ablukanın kırılması için çalışılması ve Filistin sorununun BM Güvenlik Konseyi'ne götürülmesi gibi içerikten yoksun olan bildik tutumları tekrarlamasıydı. Arap Birliği Genel Sekreteri Emir Musa bildiriyi okurken beti benzi atmış haldeydi. Arap devletleri eyleme geçmek bir yana, sözcükleri bile kullanamıyor. Bu durum Arap kamuoyunun liderler zirvelerine olan ilgisizliğini açıklıyor. Son toplantının bildirisi bağımsız gazetelerin iç sayfalarında bile yayımlanmadı.
Musa Arapların ablukanın kırılmasına çalışacağını ifade etti, ancak bunun nasıl olacağını belirtmedi. Oysa bu yönde girişimde bulunanlara liderlik etmesi ve Gazze'ye gitmesi gerekirdi. Musa'nın Gazze'ye gitmesi üç saat sürmez. Fakat Musa daha önemli sorunlarla meşgul. Hatta başta BM genel sekreteri olmak üzere, Gazze'yi ziyaret eden bütün diğer yabancı liderlerden daha meşgul.
Arap dışişleri bakanlarından, Gazze'ye inşaat malzemesi, ilaç ve yedek parça taşıyan gemilere koruma sağlama ve limanları açma kararı almasını bekliyorduk. Fakat bu olmadı ve maalesef ablukayı kırmak isteyen kafileler Kıbrıs, Türkiye ve Malta limanlarından hareket etti, gemilerde dalgalanan bayraklarda tek bir Arap ülkesinin bayrağı yoktu.
Arap devletlerinin sunabildiği tek şeyin, ablukanın kırılmasının ele alınması için Güvenlik Konseyi'ne başvurmak olması üzücü. Sanki dışişleri bakanları Konsey'in Özgürlük Filosu'na yapılan saldırıdan birkaç saat sonra toplandığını, katliamla ilgili uluslararası kriterler doğrultusunda soruşturma kararı aldığını ve İsrail'i kınadığını bilmiyor.
Nikaragua İsrail'le ilişkileri keserken ve Güney Afrika katliama tepki olarak Tel Aviv elçisini çekerken, İsrailli elçilerin hiçbir şey olmamış gibi Arap başkentlerinde kalması üzücüydü. Arap dışişleri bakanları İsrail'deki elçilerini ve kendi topraklarındaki İsrail elçilerini tutsun; barış girişimi asırlarca masada kalsın. Bazı ikiyüzlü işbirlikçiler dışında halktan kimse onlarla ilgilenmiyor. Türkiye'nin öfkesi ve Başbakan Tayyip Erdoğan'ın liderliğindeki saygın intifadası, Arap devletlerini hak ettikleri yere, yani tarihin çöp sepetine koydu.
(Londra'da Arapça yayımlanan Kuds ül Arabi gazetesi, başyazı, 4 Haziran 2010) Radikal