Türkiye'de 1927 yılında nüfusun yüzde 75,8'i köy ve beldelerde yaşarken, 2009 yılı rakamlarına göre bu oran, yüzde 24,5'e geriledi. İl ve ilçe merkezinde ikamet edenlerin oranı da 82 yılda yüzde 24,2'den yüzde 75,5'e çıktı.
1927 yılında nüfusun 3 milyon 306 bini il, ilçe merkezinde, 10 milyon 342 bini ise köy ve beldelerde yaşıyordu. 2009 yılı nüfus sayım sonuçlarına göre ise il, ilçe merkezlerinde yaşayanların sayısı 54 milyon 807 bin kişiye çıkarken, köy ve beldelerdeki nüfus ise 17 milyon 754 bin kişi oldu.
Kentlerdeki Nüfusta En Yüksek Artışlar 1980 Sonrası Yaşandı
Türkiye'nin il, ilçe nüfusunun artışı yıllar içinde istikrarlı bir seyir izlerken, en yüksek artışlar 1980 sonrasında meydana geldi. 1980-2009 döneminde kent nüfusu 2,8 kat arttı.
1980-2009 arasında kent nüfusu 35,2 milyon kişi arttı. Bu artışın 10,8 milyonu ise 2000 sonrasında meydana geldi. Köy, belde nüfusu 1980'den sonra toplam 7,3 milyon azaldı. Bu azalışın 6 milyonluk kısmı ise 2000 yılından sonra gerçekleşti.
Köy, belde nüfusu ilk kez 2009 yılında toplam nüfusun yüzde 25'inin de altına indi.
Köylerdeki Nüfusun Miktarı Ankara ve İstanbul'un Nüfusuna Denk
2009 itibariyle ülkenin tümündeki köy ve beldelerde yaşayan nüfusun hemen hemen Ankara ve İstanbul nüfusunun toplamı kadar olduğu dikkat çekti.
Ankara ve İstanbul'da toplam 17 milyon 565 bin 960 kişi yaşarken, ülke genelindeki köy ve beldelerde 17 milyon 754 bin kişi ikamet ediyor.