Münzevi bir hayat süren ve kimseyle kolay kolay görüşmeyen Salinger, Amerika'nın New Hampshire eyaletinin küçük bir kasabası olan Cornish'te yaşıyordu.
Gençlik yıllarında turistik gezi gemilerinde çalışan Salinger, ikinci dünya savaşının patlak vermesiyle birlikte gemiler Amerika'dan Avrupa'ya turist yerine asker taşımaya başlayınca orduya katıldı. Yazar, henüz askere gitmeden önce ilk hikayesini New Yorker'a 1941 yılında vermişti.
Salinger, İlk kez 1951 yılında basılan ve Holden Caulfield adlı bir gencin yabancılaşma ve isyan hikayesini anlatan "Gönülçelen" romanı ile üne kavuştu. Roman dünya çapında ilgi görürken 65 milyondan fazla sattı.
İNZİVADA GEÇEN KOCA BİR ÖMÜR
Salinger, yazılarını ve eserlerini kolay kolay paylaşan bir yazar değildi. Sosyal yaşantısı olmayan, içe kapanık ve yalnızlığı ile adeta evlenmiş biri olan Salinger, Gönülçelen'in film haklarını satmaya da hiçbir zaman kabul etmedi. Yazar, edebiyat kariyeri boyunca Gönülçelen'in dışında birkaç kitap ve kısa hikayeler yayınladı.
Salinger, 1950'lerin ikinci yarısından itibaren New Yorker dergisinde yedi tuhaf kardeşli Glass Ailesi'nin birbirine bağlı uzun hikayelerini yayımladı. Daha sonra yazar bu öykülerini, "Franny and Zooey, Raise High the Roof Beam, Carpenters and Seymour: An Introduction" adlarıyla kitaplaştırdı.
Salinger en son eserini yaklaşık 45 yıl önce yayımlamıştı. Kendisiyle görüşmek isteyenlere, onu huzur içinde bırakmalarını, rahatsız etmemelerini söylerdi.
Bu isteğine dün tam olarak kavuşan Salinger için bir anma töreni düzenlenmeyecek.