Kendilerine, 30 Aralık 2006 tarihinde şakağından tek kurşunla vurulmuş halde bulunan oğlunun intihar ettiği yönünde bilgi verildiğini anlatan baba Uzun, olaydan 10 gün önce sivil giyimli dört kişinin, Manisa'nın Gölmarmara ilçesindeki mahallelerine gidip bazı sorular sorduğunu söyledi. Aslen Karslı ve Kürt olduklarının altını çizen Sait Uzun, "Oğlum intihar etmedi, JİTEM tarafından öldürüldü." dedi. Ailenin Ege Ordusu Komutanlığı askeri mahkemesinde görülen davasında da kovuşturmaya gerek olmadığı yönünde karar verildi. Ailenin itirazı, askeri savcılık tarafından reddedildi. Türkiye'de iç hukuk yolları bitince aile, konuyu Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'ne taşıdı.
Oğlunun devamlı uyardığını, kendisiyle Kürtçe konuşmamalarını ve bir partiye üye olmamalarını istediğini aktaran Uzun, "Ben DTP'den belediye meclis üyesi adayı olmuştum. Bu bile oğlumu çok rahatsız etmişti. Askerlik yaptığı yerin JİTEM'e ait olduğunu söylüyor ve bir daha siyasi partiye üye olmamamı istiyordu." şeklinde konuştu. Oğlunun cenazesini almaya gittiği askeri hastanede bir askerin yanına giderek, "Vahit ölmedi, öldürüldü." dediğini öne süren Uzun, "O asker de sonra kayboldu. Büyük ihtimalle ona da bir şey yaptılar." diye konuştu.
Ailenin askeri mahkemedeki davasını takip eden Av. Turan Aras ise Vahit Uzun'un, intihar ettiğinden dolayı şehit bile kabul edilmediğini söyledi. Bir askerin intihar etmediğini ispat etmenin çok zor olduğuna dikkat çeken Av. Aras şunları söyledi: "Vahit Uzun'un banka kartından para çeken bir arkadaşı var. Savcılık, bu konuyla alakalı olarak arkadaşı M.Ü.'ye, İzmir 14. Asliye Ceza Mahkemesi'nde dava açtı. O gün Vahit, arkadaşıyla da tartışmış." (CİHAN)