Ancak bu alüminyum kafesin; yani stentin, damarda uzun süre kalması, bazı problemleri de beraberinde getirebiliyor.
Stent bazı hallerde x-ışınlarını veya MRI Scan'lerin çekilmesini engelleyebiliyor. Ya da alyuvarları tutarak, kanın pıhtılaşmasını ve damarların sertleşmesine neden olabiliyor. Abbot laboratuarlarında bilimde devrim niteliğinde bir yenilikle, damar içinde zamanla eriyebilen bir stent geliştirildi.
Abbot Laboratories tarafından geliştirilen ve Auckland'deki Mercy Angiography Birimi tarafından 30 hasta üzerinde başarıyla denen 'eriyebilen stent', aslında normal stentten farksız. Ancak alüminyum yerine, şeker kamışı ve mısırdan elde edilen poliaktik asitten üretiliyor. Damara takıldıktan 6 ay sonra, vücuda zarar vermeden yavaş yavaş erimeye başlıyor. 2 yıl içinde de tamamen ortadan yok oluyor.
Araştırmayı yürüten Prof. John Ormiston, yeni stentin, 2012 yılından itibaren Avrupa ve Amerika'da kullanılmaya başlanacağını söyledi. (zaman)