Asıl mesleği polislik olan Baykan Aslan'ın boksa düşkünlüğü aileyi de etkilemiş ve kızı boksör, ev hanımı olan eşi Arzu hanım ise boks hakemliği yapıyor. Gümüşhane'de boksa başlayan ve 2002 yılında Karabük Emniyet Müdürlüğü'nde polis memuru olarak görevini sürdüren boks antrenörü Baykan Aslan, boks sporunun olmadığı bir kentte ailece başarılı olmaktan mutluluk duyduklarını ifade ederek, 'Buraya gelmeden önce Karabük'te boks sporunun olmadığını gördüm. Karabük'e tayinimi yaptırmamda en büyük nedenlerinden biri bokstu. Burada boks sporunu başlattıktan sonra yukarıya doğru çıkan bir başarı ivmesi oldu. Benim asıl mesleğim polislik ve halkın güvenliğini sağlamak. Teşkilatımız hem güvenlik açısından dışarıda vatandaşa yardımcı olmasının aynı sıra geçliğimize de yardımcı oluyor. Bu nedenle benim hem polis olmam hem de boks antrenörlüğün büyük faktörü vardır. Karabük Emniyet Müdürü Hulisi Çelik'in de büyük desteği ile polis çocuklarının yanı sıra, diğer gençleri de boks sporuna başlattık. Şuan 60 civarında sporcu gencimiz var. Spor büyük bir eğitimdir. Dünya yatırımların büyük bölümünü spora yapıyor ve biz de il olarak gençlerimize yardımcı olmaya çalışıyoruz. Sporun dışında gençlerimizin zaman geçireceği bir yer olmadığı için mutlaka değişik bir ortamda bulunuyor. Onun için istemediği bir ortamda bulunan gençler spor dallarına girdiği zaman suç ortamına girmesi imkansız diye düşünüyorum' dedi.
Kızının maçta yediği yumruklar karşısında hissettiği duyguları da aktaran baba Aslan, 'Bu bir spor. Bu sporda dayak kelimesi yoktur bizim için. Kızımın müsabakalarda yediği yumruklar yerine puan kaybettiği ve verdiği zaman, neden kaybettiği düşüncesinde oluruz. Bunun için biz olimpik bir spor yapıyoruz. Olimpik olan bir sporu yapmamak için hiçbir neden yoktur' diye konuştu.
Bokstaki hedeflerini de anlatan Baykan Aslan, 'Biz hep Edirne'den öbür tarafı düşünüyoruz. Benim kızımın ve sporcularımın da hedef bellidir, Avrupa, Dünya ve 2012 olimpiyat yarışmalarında derece almalarıdır' dedi.
Ailece boks sporunun içinde olmalarında duygularını dile getiren Baykan Aslan, 'Bizim için aslında müthiş bir şey. Hep söylerler ya bir başarının arkasında bir bayan olduğu gibi, aynı zaman bir erkek ve aile biz bütün olmuşuzdur. Bu bizim bir mutluluk tablomuz. Aynı camiaya kızım sporcuı, ben antrenör, eşim ise niye hakem olmasın. Kendisi de sporu seviyor. Aynı zamanda antrenörlük de yapıyor. Bütün zamanımız her şeyimiz boksla ilgili. Biz aile olarak bu işe gönül vermişiz. Karabük için, ülkemiz için bir
başarı getireceksen bu ailece yapıyoruz' ifadelerini kullanrdı.
Boksa Karabük'e geldiği senelerde 9 yaşındayken başladığını söyleyen Merve Aslan, babasının sayesinde boksla ilgilenmeye başladığını söyledi. Maçlarda annesinin hakem olması ise kendisini etkilemediğini belirten boksör Merve, 'Ringe çıktığım zaman ne annemin annem olduğu, ne de babamın babam olduğu duygusu oluyor. Benim için ortadaki bir hakem, köşemdeki ise benim antrenörüm. Annem hakemliğini karşısında kızı yokmuş gibi yapıyor. Ben hakkım ise benim puanımı verir, rakibim hakkıysa ona verir. Hiçbir zaman bu beni kızı diye ayırt etmemiştir. Ringde ben de onun için normal bir sporcuyumdur. Babamın benim antrenörüm olması benim için iyi bir şey aslında. Bana hedeflerim konusunda, idmanlara gelmemde çok büyük yardımcı oluyor. Her sporcunun olduğu gibi benim de hedeflerim var. 2012 Olimpiyatları'nı kendime hedef koydum. Orada şampiyon olarak önce bayrağımı orada dalgalandırmak, daha sonra hem annemi, hem de babamı gururlandırmak istiyorum' dedi.
Aslında bir ev hanımı olduğunu ancak, eşinin boks antrenörlüğü yapması sayesinde hakemliğe eşinin sayesinde başladığını anlatan Arzu Aslan ise, 'Eşimin bu işe gönül vererek, hevesle ve gururla yapmasından dolayı neden ben de yapmayayım dedim ve 'bu işte varım' dedim. Hakemlik yanı sıra antrenörlük yapıyorum. Bu iş aslında çok bir fedakarlık isteyen bir şeydir. Eşim hem polis hem de boks antrenörü, kızım da boksör olunca bazı şeylerde büyük fedakarlık yapmak geriyor. Gayretlerimiz sonucu bunu da başardık diye düşünüyorum. Eşim genelde işten çıkınca idmanlara gidiyor. Çocuklarımın dersleri ile de ben ilgilenince programımızı hep ona göre ayarlayıp yapmaya çalışıyoruz. Ben Merve'nin maçlarında ringe çıktığım zaman anneliği dışarıda bırakıyorum ve maça öyle çıkıyorum. Maç esnasında orada karşımdaki kızım da olsa ben sadece hakemim' dedi.
Kızının maçlarında yediği yumruklar karşısında yenik ayrılmasında ise çok üzüldüğünü anlatan anne Arzu hanım, 'Hatalarını daha sonra konuşup hallediyoruz ve bir dahaki maça daha iyi hazırlanmasına yardımcı oluyoruz. Ringe çıktığım zaman ben, sporcuları mavi köşe ve kırmızı köşe olarak değerlendiririm. Karşımdaki kızım ya da eşimin sporcusu diye hiçbir zaman bakmamışımdır' şeklinde konuştu.