Fıtar yazsında, “Bazı otizmli çocukları izlerken şunu fark edersiniz: Sanki dünya ikiye ayrılır. Onun “içerde olduğu” bir dünya ve geri kalan herkesin yaşadığı “dış dünya”. Çocuk bir oyuncağın tekerini çeviriyordur; siz adını söylersiniz, yanına gidersiniz, dokunursunuz… Ama o hâlâ aynı noktadadır. Bu durum çoğu yetişkinde “inat”, “umursamazlık”, “takıntı” gibi yorumlara neden olur. Oysa monotropi (monotropism) dediğimiz kavram, bunu bambaşka bir yerden açıklar: Bu çocuklar dünyayı ‘dikkatin tüneli' üzerinden yaşar.” İfadelerini kullandı.
Timetürk yazarı Serdar Fırat'ın yazısının tamamını linkten okuyabilirsiniz:Tıklayın