Ben İsmihan Yılmaz.
Yozgat’ın Boğazlıyan ilçesinde dünyaya geldim. Boğazlıyan İmam Hatip Lisesi’nde eğitim gördüm. Henüz 15 yaşındayken evlendim. Ardından dört çocuklu bir anne oldum. Hayatımın uzun yılları ailem, çocuklarım ve onların geleceği için mücadele ederek geçti.
2002 yılında İstanbul’a yerleştim.
İstanbul, benim için yalnızca yeni bir şehir değil, aynı zamanda hayatımın yeniden şekillendiği bir dönemin başlangıcı oldu.
Yıllar boyunca aşçılık yaptım. Kendi kahvaltı salonumu ve ev yemekleri-esnaf lokantamı işlettim. Şirket aşçılığı yaptım. Çalıştım, ürettim, mücadele ettim. Her işimde yalnızca kendi hayatımı kazanmanın değil, başka kadınların da hayatına dokunmanın yollarını aradım.
Çünkü kadınların çalışmasının, üretmesinin ve kendi ayakları üzerinde durmasının ne kadar önemli olduğunu yaşayarak öğrendim.
Bu düşünceyle 2010 yılında, çalışmak zorunda olan ve hayata tutunmaya çalışan kadınlara istihdam sağlamak amacıyla Fasonişçilik Platformu’nu kurdum. Amacım, kadınların emeğini görünür kılmak, onların üretim hayatına katılmasına destek olmak ve ekonomik anlamda kendi güçlerini keşfetmelerine imkân sağlamaktı.
Fakat benim hayatımdaki asıl dönüşüm daha önce, 2006 ve 2009 yılları arasında başladı.
O güne kadar hayatımı büyük ölçüde ailem ve çocuklarımın merkezinde kurmuştum. Elbette annelik benim için her zaman çok kıymetliydi. Ancak hayatın karşıma çıkardığı zorluklar, bana hiç fark etmediğim başka bir yönümü gösterdi.
Kendi potansiyelimi keşfetmeye başladım.
İnsan bazen yıllarca kendisini yalnızca sahip olduğu roller üzerinden tanımlıyor. Anne, eş, çalışan, girişimci… Oysa bütün bu rollerin ötesinde, içinde keşfedilmeyi bekleyen bambaşka bir güç taşıyor.
Ben de o gücü fark ettiğimde hayatımın yönü değişti.
Zorluklar karşısında geri çekilmek yerine üretmeyi, çözüm aramayı, yeniden başlamayı ve başka kadınlara da yol açmayı seçtim.
Bugün bu yolculuk beni, kurucusu ve başkanı olduğum Karbeyaz Kadın Girişimi Üretim ve İşletme Kooperatifi’netaşıdı.
Benim için kooperatifçilik yalnızca ekonomik bir model değil.
Kadınların birlikte üretebildiği, birbirine güç verebildiği ve kendi emeğinin değerini görebildiği bir dayanışma alanı.
Şimdi bu köşede sizlerle kadın girişimciliğini konuşacağız.
Üretmeyi…
Yeniden başlamayı…
Kadın emeğinin değerini…
Kooperatifçiliği…
Aile ekonomisine katkıyı…
Ve en önemlisi, bir kadının kendi içindeki gücü keşfettiğinde hayatında nelerin değişebileceğini…
Çünkü biliyorum ki bir kadının hayatındaki dönüşüm yalnızca kendisiyle sınırlı kalmaz. O kadının cesareti ailesine, çevresine ve içinde bulunduğu topluma da umut olur.
Benim hikâyem de bunun bir örneği.
Hayat bana pek çok kez yeniden başlamayı öğretti. Her defasında biraz daha güçlendim, biraz daha öğrendim ve biraz daha üretmeye yöneldim.
Bugün geriye dönüp baktığımda şunu çok daha iyi görüyorum:
Bazen insanın hayatındaki en büyük değişim, dışarıdan gelen bir fırsatla değil, kendi içindeki gücü fark etmesiyle başlıyor.
Ben kendi gücümü keşfettiğim yerden yazıyorum.
Şimdi sıra, bu yolculuğu sizlerle paylaşmakta.
Kadının emeğine, üretimine, cesaretine ve yeniden başlama gücüne inanan herkese hoş geldiniz diyorum.
Hoş geldiniz.
İsmihan Yılmaz/TİMETÜRK
