Şiddetli fırtına nedeniyle maçın bir saat geciktiği gecede, Thomas Tuchel'in oyuncuları ikinci yarının hemen başında Jarell Quansah'ın kırmızı kart görmesi nedeniyle 10 kişi kalmasına rağmen son yıllardaki en iyi galibiyetlerinden birine imza attı.
Meksika, kale niteliğindeki Azteca'da oynadığı 89 resmi maçın sadece ikisini kaybetmişti; ancak İngiltere'nin maçın başındaki soğukkanlı oyunu, yüksek performans sergileyen Jude Bellingham'ın devre arası düdüğü çalmadan önce 98 saniye içinde attığı iki golle kontrolü ele almasını sağladı.
İngiltere kalecisi Jordan Pickford, Raul Jimenez'in iki şutunu kurtardı; ancak devre arasına üç dakika kala Julian Quinones'in sert vuruşuyla Meksika adına bulduğu gole engel olamadı.
Meksika, tribünlerden yükselen ve Quansah'ın Jesus Gallardo'ya yaptığı sert müdahale sonrası kırmızı kart görmesiyle daha da gerilen maçta zorlandı; fakat Anthony Gordon'ın kaleci Raul Rangel tarafından düşürülmesiyle kazanılan penaltıyı Harry Kane gole çevirince İngiltere farkı yeniden ikiye çıkardı.
Bu golden sonra ceza sahası içinde Brian Gutierrez'in ayağına tekme atan Kane, Meksika’ya penaltı kazandırdı ve Jimenez bu vuruşu gole çevirdi.
İngiltere baskı altında ve tansiyonun çok yüksek olduğu bir maçta, Tuchel; Dan Burn ve Djed Spence'i oyuna alıp beşli savunma düzenine geçerek, 11 dakikalık uzatma süresini önde tamamladı ve galibiyete uzandı.
BBC’den İngiltere analizi
İngiltere, Meksika futbol tarihinin en büyük maçı olarak nitelendirilen bu karşılaşmada, o ikonik spor mabedinde kendilerini nelerin beklediğinin gayet iyi farkındaydı.
Tuchel'in öğrencileri, deniz seviyesinden 2.100 metreden (7.000 fit) yüksek bir rakımda, herhangi bir arenadaki en zorlu atmosferlerden birinin içine atıldılar; ancak sergiledikleri olgunluk, kalite ve mücadele azmi onlara büyük bir özgüven ve inanç kazandırdı.
İngiltere'nin kilit oyuncuları beklentileri karşıladı; özellikle de Bellingham. O sadece attığı iki golle değil, aynı zamanda ilk yarının son anlarında skoru 2-2 yapması neredeyse kesin görünen Meksikalı savunmacı Cesar Montes'e karşı yaptığı o kritik ve muazzam müdahaleyle de harika bir bireysel performans sergiledi.
Tuchel de, Meksika'nın ateşli oyun tarzının yarattığı baskıyı kırmak adına takımını geride konumlandırdığı oyun planı sayesinde büyük övgüyü hak ediyor; gerçi ev sahibi ekip, coşkulu taraftarlarının desteğiyle İngiltere'yi zaman zaman epey zorladı.
Meksika'nın o bitmek bilmeyen 11 dakikalık uzatma süresinde baskı kurduğu anlarda, oyuncular bu unutulmaz zaferi korumak için adeta siper oldular.
Kaleci Pickford yeniden zirvede
İngiltere kalecisi Jordan Pickford, bu Dünya Kupası'nda zaman zaman –özellikle Son 32 turunda Kongo DC'ye karşı 2-1 kazanılan maçın başlarında direk dibinden yediği golde– güven vermeyen bir görüntü çizmişti; ancak Azteca'da baskının zirve yaptığı anda uluslararası kariyerinin en iyi performansını ortaya koydu.
Everton kalecisi Pickford, Dünya Kupası'ndaki 17. maçına çıkarak Peter Shilton'ın İngiltere milli takımı tarihindeki en çok maça çıkma rekorunu egale etti ve ülkesinin tartışmasız bir numarası olmaya devam ettiğini açıkça gösterdi.
Meksika'nın erken bir gol aradığı anlarda Jimenez'in kafa vuruşunu kurtarmak için soluna harika bir dalış yaptı; ardından, Meksika'nın ilk yarı sonunda baskıyı artırdığı dakikalarda yine aynı oyuncunun şutunu engellemek için sağına doğru büyük bir hamle ile uzandı.
Pickford, özellikle son saniyelerde Meksika'nın yoğun baskı kurduğu anlarda ceza sahasına gelen her topa hakimiyetini koyarak izleyenlere keyif veren bir performans sergiledi.
Bu haber hakkında ne düşünüyorsunuz?