TİMETURK I ANALİZ I Cumali Dalkılıç
2022 Dünya Kupası'nın sahibi Arjantin ve Messi, bu turnuva boyunca en çok konuşulan "bahis" oldu; medya tüm mesaisini onlara harcadı.
Messi, Cucurella'nın ağzını ceza gerektiren şekilde kapatmadığı halde hakemden oyundan atılmasını istedi ancak yıldız oyuncunun kurnazca şikayeti dikkate alınmadı.
2026 Arjantin-İspanya finali ise, "ev sahibi Arjantin" havasında oynandı. Neredeyse tüm tribünler Arjantin'in yanındaydı.
Arjantin şampiyon, Messi gol kralı olacaktı.
Dünya medyası bu sonuca hazırcasına yorum ve sunumlar yapıyordu.
Bahisler Arjantin’den yanaydı.
İspanya’da parlatılan "kral yıldız" yoktu.
Fakat takım sadece tek gol yiyerek finale yükselmişti.
Savunması, en iyi savunma gösteriliyordu.
Arjantin final maçına adeta kemik kırmak için çıktı.
Ancak İspanyollar, oyun karakteri iyi bilinen Messi’yi etkisizleştirdiler, markaj yaparak takımın sinirlerini çözdüler. Messi’ye yapılan her faulde sağa sola saldıran takımın “futbol tanrısı” için Arjantin’i mızıkçılık taktiği ile kupa sahibi yapmaya çalışması gözlerden kaçmadı.
Sosyal medyada yapay zeka ile hazırlanmış bir tepki fotoğrafı: "Sinsi Messi"
Şurası çok açık… Turnuvanın dokunulmaz ismi Messi, medyada tanrılaştırılarak gözlere sokuldu, şımartıldı.
Messi, Cezayirli defans oyuncusu Aissa Mandi'nin baldırına krampon çivilerini geçirdiği an ne kırmızı ne de sarı kart çıkmadı.
İşte o an “star büyüsü” tüm tribünleri ürküttü.
Gizli bir elin Arjantin’i finale yükselttiği, ortalığı pis kokuların sardığı yorumları yapılmaya başlandı.
Messi tüm maçlarda oynamalı, tüm potansiyeli bahis konusu olmalıydı; öyle de oldu.
Arjantin-Mısır maçından sonra ise Messi’nin tüm maçlarına “hakem garantili” yorumlar yapıldı.
TARTIŞMALI MISIR MAÇI
1-0’dan 2-1’e dönen ve Arjantin’i çeyrek finale yükselten o maçtan sonra La Marca’ya konuşan Mısırlı futbolcu Zico, "Tebrikler Arjantin. Dünya Kupası zaten ayarlanmış. O yüzden hakeme veya başka bir şeye hiç ihtiyaçları yoktu. Hakem adaletsiz, adaletsiz, adaletsiz. Kupa Arjantin'e veriliyor." dedi.
Mısır teknik direktörü Hossam Hassan da organizasyona çatarak sert eleştirdi:
"Maçın sonucundan bağımsız olarak düşündüklerimi söyleyeceğim. Bu maçın açıkça manipüle edildiği belliydi ve bütün dünya bunu gördü. Bir şey daha söylemek istiyorum: Arjantin'in o kadar kazanmasını o kadar istiyorlarsa, neden herkesi çağırıp katılmaya davet ediyorlar?"
Ancak kaderin cilvesine bakın ki, final sonucunu haber verir gibi tüm dünyayı şaşırtan “esrarengiz” bir fotoğraf ortaya çıktı.
Messi’nin yıllar önce kucağında tuttuğu bebek Lamine Yamal ile çekilen fotoğrafı, Arjantin’in tüm hayallerinin yıkılışına işaret eden olağanüstü şaşırtıcı kare oldu.
AP için serbest fotoğrafçı olarak çalışan Joan Monfort, o fotoğrafları 2007 yılında yerel gazete Sport ve UNICEF’nin düzenlediği yardım kampanyasında takvim için çekmişti.
Kendisi de şaşıran Monfort, Barselona'daki evinden Associated Press'e yaptığı açıklamada, "Hiçbir şeyin kader tarafından belirlendiğine inanmadım veya düşünmedim, ancak şüphelerim oluşmaya başladı. Bu, tüm mantıklı açıklamaların ötesinde…" dedi.
Kolombiyalı bahisçiler, 2026 Dünya Kupası boyunca bahis sitelerinin fiyatları gerçek zamanlı olarak ayarlamasıyla oranları, oyuncu pazarlarını ve maç sonuçlarını canlı takip etti. (colombiaone)
GÜNEY AMERİKA PİYASASI
Dünya futboluna (dünya sporuna değil) uzun yıllar önce Brezilya, daha sonra Arjantin damga vurmaya başladı.
Her iki ülkenin futbol süksesi, dramatik geçmişe (Batı sömürgesi) sahip olan Güney Amerika tarihinin tüm çelişkilerine rağmen en popüler "yıldız isimler" hikayesidir.
Medyanın 80’lerden itibaren küreselleşmesiyle birlikte -ki bu tamamen ABD merkezli olmuştur- Arjantin sahneye çıktı: Maradona…
20. yüzyılda Güney Amerika, bağımsızlık ve antiemperyalist hareketlerin kaynaştığı bir coğrafya gibi yansıtılsa da tüm kıtada sağlam ve tutarlı bir politik kimlik oluşmadığı söylenebilir.
Türkiye dahil, milyar dolarların döndüğü futbol piyasasına ilişkin tartışmalar, Güney Amerika söz konusu olduğunda daha karmaşık ve trajiktir.
Karteller üzerinden küresel bahis/kumar yoluyla kara para aklama ve rüşvet mekanizması kıtada siyaset ve ordunun kılcal damarlarına işlemiş durumdayken futbol da bundan her zaman payını alır.
2014 Dünya Kupası'nın ev sahibi Brezilya, Başkan Sepp Blatter dahil FIFA yetkililerine verdiği lüks kol saatleri ile gündem olmuştu.
Brezilya Futbol Federasyonu’nun resmi sponsorları arasında yer alan İsviçre saat firması Parmigiani Fleurier’in 10 bin Avro ila 90 bin Avro arasında değişen değerdeki saatlerin, 25 FIFA yetkilisinin dışında Güney Amerika Futbol Konfederasyonu üyelerine ve şampiyonaya katılan 32 ülke federasyonu başkanına hediye olarak verildiği ortaya çıkmıştı.
Dönemin Türkiye Futbol Federasyonu Başkanı Şenes Erzik, “Konuyla ilgili olarak FIFA bize konuşma yasağı getirdi” demişti.
2022 için ev sahipliği duyurulan Katar’daki Dünya kupası turnuvası ise, ABD yerine Katar için oy veren Kamerunlu ve Fildişili FIFA temsilcilerinin 1.5 milyon dolar rüşvet aldığı haberleriyle çalkalanmış, eski FIFA başkanı Sepp Blatter, bu suçlamalar sonrası futboldan men cezası almıştı.
2022’de de ev sahipliği için rakip olan ülkelerden Brezilya, organizasyon için 11 milyar dolar harcadığını açıklarken, Katar 200 milyar dolardan fazla harcadığını duyurmuştu.
Futbol sadece futboldan ibaret değildir; cazibesi bol sıfırlı rakamlarla birlikte düşünülür.
YAMYAM TRUMP’IN YALTAKÇI FIFA BAŞKANI
2026 Dünya Kupası’na ise ABD Başkanı Donald Trump damga vurmak için her yolu denedi, ağzına geleni söyledi.
Son 32 turunda ABD milli takımından Balogun'un kırmızı kart cezalısı olduğu için oynamayacağını öğrenen Trump, FİFA Başkanı Giovanni İnfantino’yu aradığını açıklamış ve söz konusu futbolcunun bir sonraki maçta oynamasına izin verilmesini sağlayarak yılların sabit kuralını hiçe saymıştı.
FIFA ise bu rezaleti istisnai durum sayarak geçiştirdi.
2016'dan beri FIFA başkanı olan, 2019 ve 2023'te yeniden seçilen İnfantino, 2034 Dünya Kupası’nda Suudi Arabistan’ın ev sahipliği için özel gayret gösterip ev sahibi ülke adaylarının sayısını kısıtlamış ve yozlaşmış Arap rejiminin hatırını kırmayarak ev sahibi ilan etmişti.
Suudi Arabistan, uzun süredir “imaj” politikalarını sürdürüyor. Ülke olarak en az ABD kadar yabancısı olduğu futbolda milyar dolarlar saçarak "söz sahibi" olmaya çalışıyor.
Son yıllarda Ronaldo, Benzema gibi ünlü futbolcu ve futbol adamlarını şaşalı stadyumlarına çağırması da bunun işareti…
2026 Dünya Kupası’nda ise Trump’ın turnuvaya adını kazıtmak istediği belliydi.
Turnuva öncesi çıkarılan vize sıkıntıları, pasaport bedelleri dışında maç biletlerinin de uçuşa geçmesi, ekonomisi kötü durumda olan ABD’nin bu pastadan en büyük dilimi kapmak istediği yorumlarını futbolun önüne geçirdi.
Tipik Amerikan refleksiyle, turnuva baştan aşağı her şeyi paraya tahvil etmenin fırsatı olarak değerlendirildi.
Formalara basılan "fair play" yazısı, basit bir çakallık olarak görülse yeridir.
Turnuvanın son yaklaşırken maçların oynandığı saha çimlerinin bile satışa çıkarılacağı duyuruldu.
FIFA’nın mafyatik ilişkilerine daha fazla örnek görmek isteyenler internet ortamında ve açık kaynaklarda bolca veri bulabilir.
ARJANTİN (İSRAİL) - İSPANYA (FİLİSTİN) FİNALİ
Şimdi; Pazar günü oynanan finalin havasına göz atalım…
2026 Dünya Kupası turnuvasının başından beri sayılan favori takımlar, ilginç bir isabetle yarı finalde boy gösterdi:
Bahis şirketleri ve spor analistleri Avrupa’dan İspanya, Fransa ve İngiltere’yi öne çıkarırken, peşinden sırasıyla Arjantin, Brezilya ve Portekiz'i favori göstermişti.
Ülkelerin medya organları bir ay sürecek turnuvada büyük reklam pastası kapma yarışına girerken bahis şirketlerinin ve yorumcuların spekülasyonlarına çanak tutuldu.
Ancak çok nazik ve ince bir nokta daha vardı.
Gazze'de Filistin bayrağı ile çizilen Lamine Yamal'ın resmi ile birlikte teşekkür mesajı... 2026.
2023’ten bu yana Gazze/Filistin topraklarında devam eden İsrail’in soykırım saldırıları tribünlerin de hafızasındaydı.
Herhangi bir spor değil, eğer dünyanın herhangi bir meselesi futbol tribünlerinde dile getirilir, mesajını ulaştırmayı başarırsa haber değeri olur, tüm dünyada etkileşim bulur.
Sosyal medya çıktığından bu yana ise tribünler türlü siyasi tepkilere sahne olmuştur. Soykırım sözkonu olunca gayet anlaşılır bir durum.
Gazze’deki soykırım saldırılarından sonra İsrail dünyada ağır imaj darbesi aldığını konuşmaya başladı.
Soykırım suçlusu Netanyahu, propagandada kaybettiklerini defalarca itiraf etti.
Sosyal medyada satın alma girişimleri ve finansal şantaj baskıları kuruldu.
Yahudi Devleti’nde halkın Gazze soykırımına tam destek verdiği biliniyor.
Ciddi bir Yahudi nüfus da barındıran Arjantin, İsrail’in için bu maçı kazanmalıydı.
Soykırım suçlusu İsrail, 2023 itibariyle İspanya, İrlanda, İskoçya gibi öncü sayılan dünya tribünlerinden yağan lanetlerin Dünya Kupası’nda da görülmemesi için her türlü yola başvurdu.
Netanyahu ve soykırımcı hükümetin diğer üyelerinin Arjantin’e destek mesajları sosyal medyada gözlere sokuldu.
İki ülke arasındaki ilişki (Arjantin Devlet Başkanı Milei ile Netanyahu sıkı dost olduklarını duyurdular) derinlemesine tartışılırken, İsrail medyası Arjantin'in logosunun Yahudiler tarafından çizildiğinin hikayesini yazdı.
Filistin’e gösterdiği destekle çok konuşulan İspanya, final maçına “Filistin için” de çıkmıştı. En azından Gazzeliler öyle düşünüyordu ve duaları kabul oldu.