Libya’da derhal ateşkes sağlanması çağrısında bulunan ve rejime yönelik yaptırımların daha da sıkılaştırılmasını ve genişletilmesini öngören karar tasarısını kabul etti.
 

Daha önce askeri müdahaleye karşı olduğunu açıklayan NATO’nun, oylama öncesinde  ‘Hazırız’ açıklaması yapması; bu konuda uluslar arası toplum düzeyinde gizli bir mutabakata varıldığı şüphesini uyandırdı. NATO Genel Sekreteri Rasmussen’in  “NATO, sivilleri Kaddafi rejiminin saldırılarından korumaya hazır” açıklaması operasyonların her an başlayabileceğini ima ediyordu.

Libya hava sahasındaki insani yardım amaçlı uçuşlar dışındaki tüm uçuşların yasaklanmasını öngören karar, Muammer Kaddafi ile bağlantılı olduğundan, Libya Ulusal Petrol Şirketi ile Libya Merkez Bankası’nın tüm mal varlıklarının dondurulmasını da öngörüyor. Kararda, hava ablukasının yanı sıra Kaddafi’yi durdurmak için gerektiğinde askeri harekât düzenleme yetkisi de bulunuyor.
 

Bu kararlar Libya’daki değişim taleplerinin karşılanması yolunda Kaddafi saldırılarının durdurulması ve ateşkesi sağlamış olması bakımından takdir edilmiş ve desteklenmiştir. Bu kısmına kadar meşru bir girişim olmakla birlikte; Kaddafi’nin saldırıları bahanesiyle Libya’nın işgal edilmesine Türkiye başta olmak üzere tüm İslam dünyası karşıdır.
 

Sözün özü şu: Alınan karar Kaddafi ve yönetimini ortadan kaldırmak bahanesiyle Libya’nın işgalidir. Kararın içeriğine bakılırsa Kaddafi’nin dönemi kısa bir zaman içinde önce izole edilecek ve akabinde Kaddafi’nin Lahey’e nakli yapılacak ve Uluslararası Ceza Mahkemesi’nde “İnsanlığa ve kendi halkına yönelik toplu katliamların emrini veren kişi” olarak yargılanması sağlanacak.
 

Libya’da Kaddafi’nin, kendi halkına yönelik sindirme ve yok etme uygulamalarını sertleştirerek sürdürmesi durumunda, insan hakları ihlalleri çerçevesinde çemberin daralacağını ve BM Güvenlik Konseyi’nin bir müdahale kararı alacağını daha önceki yazılarımda yazmıştım.
 

Aslında bu kararlar çoktan verildi ve ancak ilanı şimdi yapılmış oldu. Bu kararı aldıran ve alan güçler, bu bölgeyi, petrol başta olmak üzere yer altı ve yer üstü zenginliklerinden dolayı önemsemektedirler.

Öyle ki; müdahalenin nasıl yapılacağından ziyade, işgal sonrası Libya’nin yeniden inşası üzerinden petrol gelirlerinin paylaşımı tartışılıyor. ABD, İngiltere, Fransa ve Lübnan’ın sunduğu öneriye Almanya, Hindistan, Rusya, Çin ve  Brezilya’nın ret yerine çekimser kalmaları,  bu pazarlıklarda pastadan daha fazla pay kapma girişiminden başka bir şey değildir.
 

Netice olarak bu kararın adı; Kaddafi tehlikesini önlemek ve sivilleri koruma görüntüsü altında Libya’yı işgaldir. Bu kararın alınmasına yani; Libya’nın işgaline sebep olan  ise bizzat Kaddafi’nin kendisidir.

Kaddafi, devrimini gerçekleştirdiği 1969’dan 2000 yılına kadar geçen 30 yıl içinde anti emperyalist ve anti Amerikancı politikalara karşı ülkenin gelirlerinden 300 milyar dolar para harcamıştır. Bu büyük harcamalar karşılığında bir arpa boyu yol alamadığını gören Kaddafi, Afganistan ve Irak işgali ile Saddam Hüseyin’in idamı karşısında bir ‘U’ dönüşü yaparak eski düşmanlarıyla barışma yollarına başvurdu. Batılı ülkeler ve Amerika, Kaddafi’nin dönüşünün ideolojik değil, korkunun eseri olduğunu bildikleri halde uzlaşma yaklaşımlarını reddetmediler.
 

Şimdilerde dünya siyasetinde skandal olabilecek düzeydeki gizli ilişkiler ortaya çıktıkça Kaddafi’nin yaklaşımlarının neden reddedilmediğini şimdi anlıyoruz. Oğul Seyfülislam Kaddafi’nin Euronews televizyon kanalında yaptığı açıklamalarda, Fransa’nın Bingazi’de Büyükelçi atamasının ne anlama geldiği sorusuna “Fransız Cumhurbaşkanı Nicolas Sarkozy’nin seçilmesini biz sağladık. Seçim kampanyasını biz finanse ettik. Banka dekontları ve bununla ilgili bir dizi bilgi ve belgeler var. Yeri ve zamanı geldiğinde bunları açıklarız”  şeklindeki tehditkar cevabı yeni bir tartışmayı beraberinde getirdi.
 

ABD’nin hava saldırısı sonrası  Libya’da sıkışan Kaddafi’nin affedilip dünyayı zafer kazanmış komutan edasıyla dolaşmasının nasıl ve hangi rüşvetler karşılığı kabul edildiğini şimdi daha iyi anlıyoruz. Dünya başkentlerindeki siyaset ortamlarında düşmanlarıyla barışır görüntüsü içinde hangi gizli ilişkiler ve hangi rüşvetlerin döndüğü tartışılıyor.
 

Onlar “Bundan sonra işimize yaramaz” diyerek terk ederken, Kaddafi de onlara verdiği rüşvetleri açıklama tehdidinde bulunuyor... İşte zalim ve bencil diktatörün koltuğu kaybetme korkusu içinde ülkesinin gelirlerini nasıl heba ettiğini görüyoruz...
 

Despot Kaddafi bir çıkmazda ve bir cinnet hali yaşıyor. Yıllarca ülkenin gelirlerini koltuğu uğruna batılı emperyalistlere peşkeş çeken bu deli,  şimdi de yanlışlarıyla aynı güçlerin oyununa geldi ve ülkesini işgalcilerin eline vermiş oldu....
 

BM kararını haber alan Kaddafi, önce “Bu deliliktir. Onlar deli ise biz onlardan deliyiz” şeklinde meydan okurken, Nato’ya bağlı savaş uçaklarının Libya semalarında görünmeye başlamasıyla geri adım atarak “Ülke genelinde ateşkes ilan ettik ve zarar görenlere insani yardım dağıtacağız” bildik oyunlarını tekrarladı. Bu açıklama bir derin nefes almamızı sağlamış olsa da bu durum geçicidir. Kaddafi çekip gitmedikçe Libya’da akan kan durmayacak ve Libya her an işgal tehlikesiyle karşı karşıyadır.
 

Dileğimiz odur ki; bu cani, işgal sırasında kendi halkına yönelik yeni çılgınlıklara başvurup daha fazla savunmasız insanın ölümüne ve ülkesinin yakılıp yıkılmasına sebep olmaz.
 

Ve yine dileğimiz odur ki; bu zalim, ülkesini işgalden korumak için ani bir kararla ülkesini terk eder... Allah,  Libya’yı ve Libya halkını korusun... AMİN!