'Erbakan fanatiği' olduğum bir dönem yok hayatımda.

Hele 'Erbakancı' hiç olmadım. Onun için yeri geldi insafsızca eleştirdim yaptıklarını. 'Erbakancılardan' işittiğim laflar Ankara'ya yol olur desem abartı sayılmaz.

Ve bu günlere geldik..

Ben hâlâda birçok sözünü ve amelini eleştirmeye devam ediyorum.

Ama Hoca, 28 Şubatta bile bu derece mazlum ve mağdur olmamıştı.

Bir iftar bahanesiyle, seksenlik ihtiyarı linç kampanyası başlatıldı.

İşte benim itirazım buna. Daha düne kadar, sadece Milli Görüşün değil, Dünya Müslümanlarının Lideri diye takdim ettiğiniz adamı birden -neredeyse- tu kaka ilan ettiniz.

Malum iftarda olanlara girmeyeceğim. Orada olanları savunan bir Allah'ın kulu çıkmadı zaten.

Erbakan'a vurmak için fırsat kollayanlardan da bahsetmeyeceğim.

Tescilli Erbakan düşmanlarından da.

Ne dediği anlaşılamayan, 'dikkat çeksinde çamurdan olsun' tarzı yazılar yazan bacılardan da..

Dediğim gibi, iftarda başlayan olaylardan yola çıkarak, tanıma fırsatı bulduğum bazı 'ayran gönüllülerden', 'rüzgârın adamlarından' bahsedeceğim.

Yakın zamanlara kadar afili Erbakan yazıları attıranlardan..

Hoca üzerinden meşhur olup makam, mansıp sahibi olanlardan..

Hâlâ da onu ne kadar çok sevdiğini yazıp yazıp duranlardan. .

..

Ve bu günlerde, Erbakan'ın nasıl büyük adam olduğunu üç, dört satırda özetleyip, sonra asıl konuya gelenlerden..

Bir satırlık övgü karşılığında, Hocaya her türlü hakareti satın aldığını düşünenlerden..

..

Gün gelecek 'Erbakan Hoca'yı seviyorum.' sözünden iğreneceğim aklıma gelmezdi.

'Ah Hocam, yaktın kendini' ayaklarına yatıp, ikiyüzlülüğün dibini bulan tipler yüzünden kalbim kangren olacak diye ödüm kopuyor.

Gün artık Hocaya vurma günü ya!

İpe sapa gelmez mugalâtalarla kolay kahramanlık peşinde koşuyor bıçkın yazarlar.

Artık bir yerlere sığmayan egolarıyla, gerine gerine dünkü çocuk muamelesi çekiyorlar.

Kızı, erkeği akıl veriyor, azarlıyor.

Kırk yıldır peşinden gidip, tek eleştiri cümlesi kurmayan müritler, artık kırk yıldır hep yanlış yapıyormuşçasına karşı çıkıyorlar yaptıklarına.

'Yaşlandı' diye söze başlayıp, 'akli melekelerini kaybettiğine' kadar getiriyorlar lafın ucunu..

Son olarak da 'Hoca itibar kaybetti' diye, ellerini ovuştura ovuştura 'lâhavle' çekiyorlar.

Doğan medyasından ve başka medyalardan, kan davalı oldukları tekmil yazarlarla, Hoca karşıtlığında iki vakitte kanka olup çıktılar.

..

Kimden, kimlerden bahsedeceğimi anladınız.

Değer mi bahsetmeye?

Bu insanların adlarını alt alta yazmaya, tıynetlerini ayrı ayrı deşifre etmeye değer mi?

Onlara kısaca 'rüzgârın adamları' diyebilirsiniz.

Rüzgâr ne yöne eserse, onlarda hurra o tarafa koşarlar.

Bu tipler hep böyledir, rüzgâr ne tarafa eserse o tarafa dönüp koşmayı severler.

Düğümü, 'teşbihte hata olmaz' mottosuna istinaden, Âşık Gevheri'nin bir dörtlüğüyle atalım.

Hey ağalar zaman azdı

Düşmüşe el üşür oldu

Küllükte sürünen eşek

Cins atla yarışır oldu

Durum bundan bundan ibaret.

Alındıysanız bu günü istirahata ayırın.