'Not', gibi bir çıkıntıyla başlayayım. 'Kadın konusuna neden taktın?' diye soranlara ve soracaklara bu çıkıntı.

Nisa taifesinden bahsettiğim bu yazılar, asla yalnızca onları ilgilendirmiyor; beni, anneyi, babayı, dedeyi, nineyi, ülkeyi, dünyayı ve öte dünyaları, sonsuzlukları da ilgilendiriyor.

Büyük bir projeyi; 'dinin, diyanetin, siyasetin ve en çokta vahşi kapitalizmin içinde olduğu bir projeyi', açık etmenin peşinde bu yazılar.

Fikri, zikri şaşmış veya dönen dolaplardan bihaber olanlar, sadece bu yazılarda değil, baktıkları her yerde muhtemelen aynı yanılsamaya düşeceklerdir.

Şifa dilemekten başka yapacak bir şeyim yok onlara.

Gelelim sadede..

Başlık biraz mat ve hatta bayat gibi durdu ama olsun. Meramı güzel anlatıyor olmasına bağışlayın.

Şu sıralar herkes kadınların üzerine gidiyor. Herkesin derdi kadınları korumak.

Ama ne koruma!

'Sakın burnundan kıl aldırma; seni koruyacağız. Burnuna uzananın elini kıracağız!'

Devlet, medya ve STK'lardaki hava bu?

Yani, başta birinci ve dördüncü olmak üzere bütün kuvvetler söz birliği etmiş.

Ee, sen bu desteği verdikten sonra kim tutar kadınları.

Sonuç; yıkılan aileler, cinnetler ve kızaran sayfalar.

Kestirmeden söylersem, ben bu çalışmaların, kadını, erkeğe karşı doldurma gayretlerinin hayra hizmet etmediği görüşündeyim.

Şiddetin her türlüsünü engellemeye evet ama işi başka mecralara dökmek, daha beter sonuçlara varmak başka.

Az veya çok, 'insanlıktan nasiplenmemiş vahşi örneklerden' hareketle, tekmil erkekleri potansiyel düşman gibi gösterip, kadını aileden uzaklaştıracak yolları açmak hiçte masum bir tutum değil.

Ocakları söndürmeye dönük bu çalışmalara en uygun isim "Kadını yok etme hareketi"dir. Ya da ön ismiyle söylersek, 'Kadın İsyan

Hareketi'dir.

Kime karşı isyan?

Evvelemirde kocalara karşı..

Sonra babaya, anaya, abiye vesaire..

Filmlerde, programlarda bazen açık, bazen kapalı verilen mesajlar hep aynı.

'Kimseye itaat etmeyin. Kimsenin lafını dinlemeyin. Bildiğinizi okuyun. Olur ki karşı çıkan olur, ağzının ortasına vurun. Olmadı öldürün.'

Genel durum bu.

Abartmıyorum. Sinema ve medyadaki, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığındaki hava bu.

'Hiç korkmayın. Öldürün; biz size içerde bakarız, bakamazsak da namınız yürür.'

İçeriyi bilmem ama, dışarıda iyi bakıyorlar.

Kadın kocasıyla nizalaştı mı; koca evden kovulacak.

Kadının aklına esti, 'it kılı postal bağı' bir sebepten kocadan ayrılıp dul mu kaldı, maaşa bağlanacak.

Bunlar medyadan en son duyduklarımız.

Kimsenin derdi kavgayı bitirmek değil. Yuvayı kurtarmak, arayı bulmak gibi bir konusu yok hiç birinin.

Kocasına hizmetkâr kadınlar ve karısına köle kocalar nereye kayboldu? Çok değil otuz sene öncesinin anneleri var mı?

Otuz sene öncesinin babaları, çocukları nerede?

Cennetin anahtarı mevkiinde ki anneler, cinnetin merkezine nasıl yerleştirildiler?

Açık, elbette çok açık cevapları var bu soruların.

İpucu olması bakımından, bu işlerin kendiliğinden olmadığını söylemekle yetiniyorum. Perşembe günü devam ederiz.