‘Evlilik yaşının büyütülmesi için gayrete gelen vekillerin derdi ne olabilir?’ diye yazdığımız risaleye devam ediyoruz.

Avrupa’nın hatalarını tekrarlamak

Bu yol, hayırlı bir yol değil elbette.

Bu yolun sonu; yani çocuk evliliklerini bahane edip, pekâlâ 15 veya 16 yaşında evlenebilecek insanlara evliliği yasaklayarak zorda bırakmanın sonu, Avrupa gibi olmaktır.

Krizdir yani.

Ahlak krizidir.

Nüfus krizidir.

Çekirdek ve hatta yarım aileye sıkışmış aile, yuva, ana kucağı yokluğu krizidir.

Homoseksüelliğin, eşcinselliğin tavan yapma krizidir.

Ve maalesef bu gidişle korkarım Avrupa gibi oluruz.

Bu krizler Avrupa’yı yok olmanın, kıyametin eşiğine getirdi.

Onları bitirmenin eşiğine getiren yolu takip edersek, Avrupa’yla birlikte dünyanın kıyameti de yakın demektir.

Onun için, çocuk evliliklerine hayır, evlenme rüştüne aklen ve ruhen gelmiş insanların bir an önce evliliğine evet.

Genç evlilikleri teşvik için seferberlik ilan edilse yeridir.

Kartlaştıktan, tohuma kaçtıktan sonra yapılan izdivaçtan fazla bir şey ummamak lazım.

Ha, yaş elliyken de, atmışken de evlenebilir insan. Belki fevkalade hayrını da görür. Ama böylesi durumlar çok olmaz.

Elliyi, atmışı bırakalım, otuz yaş evlilikleri bile çoğu zaman gerginlik, kavga, boşanma demektir.

Herkes yükünü tutmuş, kariyerini yapmış, ‘hadi gel evlenelim’!

“CHP’nin derdi”

Unutmadan; ‘evlilik yaşı 18 olsun’ diye kanun teklifi veren CHP’li bir grup milletvekiliydi.

CHP’den, milletin dertleriyle ilgilenecek birisi çıkmayacak mı Allah aşkına?

Bu mudur yani CHP’nin kaderi!

Yarım, sakat; bilime de, millete de ters işler kovalamak.

‘Evlilik yaşı 18 olsun’ diye teklif etmeden bir dön bak sağına soluna.

Bir tarafı yaparken, öbür tarafı yıkman şart mı ey CHP?